Χρόνος και σχετικότητα …
Εκείνη (7 Απριλίων) : Πόσο χρονών είσαι;
Εκείνος : 38
Εκείνη : (θριαμβευτικά και με βαθιά ικανοποίηση) : Α! ο μπαμπάς μου είναι 40.
Εκείνος : (τάχα έκπληκτος και ανήσυχος ) : Τι; Με πέρασε; Χμ… Πρέπει να βάλω τα δυνατά μου να τον φτάσω.
Εκείνη : Μπα, αυτό δε γίνεται. Δε μπορείς να τον φτάσεις.
Εκείνος : Γιατί όχι;
Εκείνη : Έτσι, δε γίνεται σου λέω…
Εκείνος : Είσαι σίγουρη;
Εκείνη (αρχίζει να μπερδεύεται) :…έ..έτσι νομίζω, δε ξέρω, με τους αριθμ…(λάμπει ξαφνικά το πρόσωπό της) Α! το βρήκα ! Ίσως, άμα κάνεις κάθε χρόνο δύο πάρτυ!…
Κάτω τα ρολόγια. Κάτω τα ημερολόγια.
Να ένας υπέροχος τρόπος να μετράμε τα χρόνια μας:
Με τα πάρτυ, με τις διασκεδάσεις.
Και το καταληκτικό συμπέρασμα : Με τα πάρτυ ο χρόνος κυλάει πιο γρήγορα…
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 9:00 πμ
Με τα πάρτυ,ε; Είδες πόσο σοφοί είμαστε στα 7 μας; Γιατί χαζεύουμε μετά δεν έχω καταλάβει. Μάλλον γιατί σταματά με να μετράμε τη ζωή μας έτσι. Καταπληκτική η μικρούλα! Καλημέρα και καλό ΣΚ!!!
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 9:18 πμ
Καλημέρα elf.
Οσο πιο μικροί, τοσο πιο σοφοί, είναι γεγονός.
(Ενας από τους λόγους, που έγραψα τόσο σύντομο post σήμερα, είναι για να μου μείνει χρόνος να διαβάσω τις Μικροαστές. -δε μπορώ το κινέζικο μαρτύριο (σταγόνα-σταγόνα, κεφάλαιο- κεφάλαιο). Θα τα ξαναπούμε γρήγορα.
Καλό ΣΚ και σε σένα.
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 10:41 πμ
Οπότε λογικά εγώ αν δεν κάνω κανένα…παραμένω στα ίδια;
Μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε αυτό παρακαλώ;;;
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 11:33 πμ
Δεν έχει σημασία πόσα χρόνια θα περάσουν, αλλά να τα περνάς καλά!
Την καλημέρα μου…
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 12:37 μμ
Είναι εντυπωσιακό πόσο απλός είναι ο κόσμος μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Και πόσο δύσκολο προσπαθούμε να τους τον κάνουμε εμείς όσο μεγαλώνουν.
Και εγώ πάντως τα πάρτι τα σταματώ. Όσο μεγάλωσα , μεγάλωσα.
Καλή ανάγνωση.
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 6:25 μμ
Εγώ έχω να κάνω πάρτι από το 2003. Τι ισχύει για την περίπτωσή μου ? Παρακαλώ, να μου διευκρινιστεί αν ισχύει το ίδιο και για τη σύνταξη / συντάξιμα χρόνια.
Φιλικά,
Ιρλανδός
Σεπτεμβρίου 6, 2008 στο 9:47 μμ
το θέμα είναι μετά το πάρτυ τι γίνεται…
Σεπτεμβρίου 7, 2008 στο 1:27 πμ
Αυτό έχει κι άλλα καλά! αν σκεφτείς ότι εγώ έχω πολλά χρόνια να κάνω πάρτυ (εκτός από αυτό που μου έκαναν φέτος στο blog) τότε νομίζω ότι ηλικιακά είμαι ε… 25? μπορεί και μικρότερη! Άμα μετράμε τα χρόνι αμε πάρτυ πάω πολύ καλά! (από διασκέδαση άστα βράστα)
Σεπτεμβρίου 7, 2008 στο 10:05 πμ
@ ολοι :
Για να διευκρινίσουμε κάτι :
Οποιος κόβει τα πάρτυ και τις διασκεδάσεις, μπορεί στη κλίμακα της μικρής μου να κερδίζει κάποια χρόνια, στη κλίμακα της ζωής όμως, χάνει την ίδια ΤΗ ΖΩΗ.
Και τώρα πάμε:
Σεπτεμβρίου 7, 2008 στο 10:06 πμ
@ Καημός:
Οταν δε κάνεις κανένα, ναι, παραμένεις στα ίδια…
μόνο που κυλάνε πολύ πιο βαρετά…
@ monaxikoasteri
Καλώς ήρθες.
Εχεις απόλυτο δίκιο.
@ Στεριανή Ζάλη
“Θέλω μια νύχτα μες στον κόσμο να χαθώ
με την αγάπη οδηγό, να ονειρευτώ
Πως ξαναζώ τα χρόνια μου τα παιδικά
που είχα δώσει δανεικά
στον χρόνο αυτόν τον πιστωτή
τον εμπρηστή…”
Σεπτεμβρίου 7, 2008 στο 10:07 πμ
@ Irlandos
Από το 2003 ε;
Δύσκολη η περίπτωσή σας. Πρέπει ηλικιακά μεν να “κερδίζετε” μια πενταετία περίπου, αλλά για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος συνυπολογίζεται ο αναλωθείς χρόνος σε κρασοκατανύξεις, χορούς και λοιπές παρτι-κές ασχολίες. Οπότε, όπως το κόβω, σας αφαιρείται μια δεκαετία περίπου, την οποία όμως μπορείτε να εξαγοράσετε είτε
α)διοργανώνοντας εφεξής πέντε (αριθμ 5) πάρτυ ετησίως, εφ΄ όρου ζωής είτε
β) ανεβάζοντας δύο (αριθμ 2) τουλάχιστον αναρτήσεις εβδομαδιαίως.
@ αποτέτοιος.
Εδώ, είναι σοβαρό βλογ.
Δε πιστέυω να περιμένετε πραγματικά να σας πώ, τι γίνεται μετά το πάρτυ;;;;;;;;;;;;;
Σεπτεμβρίου 7, 2008 στο 10:13 πμ
@ wilma
Απεχθάνομαι τα βραστά, πολύ δε περισσοτερο τα …νερόβραστα.
Το ίδιο και εσύ φαντάζομαι.
Οπότε α) μην την αφήνεις και β) ψήσ’ τη (…τη διασκέδαση εννοώ).
Σεπτεμβρίου 7, 2008 στο 10:32 πμ
Λατρεύω τις συζητήσεις με παιδιά….
Έχουν πάντα μία νέα πρόταση…πάνω σε όλα…
Ειναι αυθεντικος σουρεαλισμός… και έχει μία περίεργη γοητεία!!
Οσο για τα πάρτυ…χαχαχχαχα..συνήθως πίνω τόσο.. που ξεχνώ να μετρώ….οπότε… το κοντερ… μηδενίζεται αυτόματα…
:-))
Σεπτεμβρίου 8, 2008 στο 7:53 πμ
@ akanonisti
Oι ατάκες των παιδιών είναι πραγματικά απίστευτες. Σε στέλνουν!
Οσο για το κοντέρ, όποτε μηδενίζει…καλό είναι…με όποιον τρόπο κι αν γίνεται αυτό…
Σεπτεμβρίου 8, 2008 στο 11:00 πμ
Η αναγραφομενη ηλικια μας ειναι μαζι με ΦΠΑ 19%, πρεπει να το αφαιρουμε καθε φορα για να βρισκουμε την πραγματικη.
Σεπτεμβρίου 8, 2008 στο 11:24 πμ
Τι απίθανη φαντασία που έχουν τα πιτσιρίκια; Τι γίνετε άραγε μ’ αυτήν καθώς μεγαλώνουμε; Γιατί τη χάνουμε;
Καλημέρα πράσινε ήρωα!
Σεπτεμβρίου 9, 2008 στο 7:31 πμ
@ adamantia
Κάτι άκουσα ότι το συνετλεστή του ΦΠΑ θα τον πάνε στο 25%. Λέτε, λέτε;
Καλώς ήλθες.
@ manetarius
Tη χάνουμε;
Ποιός τη χάνει;
Μένει απλά να κοιμάται η τεμπέλα. Βάλε κανένα ξυπνητήρι και θα δεις για πότε θα ξυπνήσει.
Καλημέρα, μανιταράκι.
Σεπτεμβρίου 9, 2008 στο 12:03 μμ
και πιο όμορφα. κυρίως αυτό. αποστομωτική η μικρή
Σεπτεμβρίου 9, 2008 στο 8:48 μμ
Nαι αλλά άμα κάνουμε και υπερβολικά πολλά πάρτυ (ας πούμε 5 το χρόνο), θα γεράσουμε πριν την ώρα μας…
(πολύ πεσιμιστικό βγήκε αυτό, αλλά λέω να τ’ αφήσω)
Σεπτεμβρίου 10, 2008 στο 7:09 πμ
@ L’aesthéte Soleil :
Προπαντός πιο όμορφα!
Καλημέρα, ήλιε.
@ spy:
Οπότε : παν μέτρον άριστον ΚΑΙ στα πάρτυ, αγαπητέ κατάσκοπε.
Σεπτεμβρίου 14, 2008 στο 3:12 μμ
Εγώ που δεν κάνω καθόλου birthday party, δηλαδή, έχω σταματήσει τον χρόνο! Τώρα εξηγούνται όλα! Κι έλεγα κι εγώ τι συμβαίνει και δεν γερνάω; :-))
Σεπτεμβρίου 15, 2008 στο 6:40 πμ
@ heliotypon
Ωστε ανακαλύψατε το ελιξίριον της νεότητος;
Συγχαρητήρια.