Οι διανοούμενοι, ο Μπάμπης και οι μπούκλες…

Διαπιστώσεις και απορίες ενός πρωτάρη


Αφορμή, έμπνευση και έναυσμα γι΄ αυτή την ανάρτηση παίρνω από ένα άρθρο της Mara Lisha (Οι διανοούμενοι της μπλογκόσφαιρας) καθώς και από ένα του Spy (Ο Μπάμπης…)

Χρόνια τώρα περιφέρομαι στο Διαδίκτυο, με σκοπό τη ψυχαγωγία και ταυτόχρονα την ενημέρωση ή μάλλον καλύτερα την απόκτηση πάσης φύσεως γνώσεων. Μέχρι πρότινος η διάσταση αυτή, μου αρκούσε, κάλυπτε τις αναζητήσεις μου. Είχα αντιληφθεί βέβαια ότι το διαδίκτυο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως Δίκτυο Επικοινωνίας, αυτή του τη πλευρά όμως την απέρριπτα, θεωρώντας ότι δίνει απλώς πρόσφορο έδαφος σε «καμάκια» και -γιατί όχι – σε κακόβουλες πράξεις. Απέφευγα λοιπόν επιμελώς ό,τι είχε να κάνει με αυτή τη διάσταση.
Σχετικά πρόσφατα ανακάλυψα τα blog και πιο πρόσφατα ακόμα ανακάλυψα τις λοιπές εφαρμογές msn, facebook, hi5, myspace, flickr, twitter, Sync,κλπ., κλπ .
Θα ήθελα λοιπόν να εκφράσω ορισμένες σκέψεις και διαπιστώσεις, πάνω στο συγκεκριμένο ρόλο του Διαδικτύου στη ζωή μας.

Διαπίστωση 1η : Κάποιος εκδότης μου είχε αναφέρει κάποτε: «Η μισή Ελλάδα τραγουδάει και η άλλη μισή γράφει.» Ε, λοιπόν, τη μισή Ελλάδα τη γνώρισα όταν συνειδητοποίησα πόσο πέραση είχαν εκπομπές τύπου Fame Story, Super Idol και τόσες άλλες, ων ουκ έστι αριθμός. Την υπόλοιπη, τη γνώρισα περιφερόμενη στα ιστολόγια. Πόσα στην ευχή επιτέλους είναι αυτά τα μπλόγκια; Έχω χάσει το μπούσουλα. (Εννοείται ότι μιλάω μόνο για τα ελληνικά – δεν έχω τολμήσει ακόμα να κάνω καμιά περαντζάδα έξω από τα χωρικά μας ύδατα. Φοβάμαι μη χαθώ και δε βρίσκω το δρόμο της επιστροφής.) Τρόμαξα η γυναίκα. Πόσοι συγγραφείς επιτέλους χωράνε σε μια τόσο μικρούλα χώρα;;

Απορία 1η (σχετική με τη 1η διαπίστωση), Τι ακριβώς είναι αυτό, που ωθεί τους ψηφιακούς χρήστες στο να επιδιώκουν «επαφή και αύξηση δημοτικότητας;» Εγωισμός; Ματαιοδοξία; Μοναξιά; Ανάγκη για επικοινωνία; Lifestyle; Μόδα; Λίγο απ΄ όλα;
(Τι ρωτάω τώρα; Ούτε για τον εαυτό μου δε μπορώ να απαντήσω στο ερώτημα…)

Απορία 2η (επίσης σχετική με τη 1η διαπίστωση) : Πώς στο καλό γίνεται να παρακολουθεί κανείς την εγχώρια παραγωγή, χωρίς να χάνεται; Έχω ξεχωρίσει, για παράδειγμα, μέχρι στιγμής καμιά δεκαριά ιστολόγια που μου «κάνουν», που θα ήθελα να παρακολουθώ συστηματικά, θα ήθελα όμως να ρίχνω και μια ματιά και σε ό, τι καινούργιο γράφεται. Ε! πάει το ΄χασα το παιχνίδι. Χάνομαι, μπερδεύομαι, ξεχνάω, ξαναβρίσκω, ένας λαβύρινθος και ΄γω να ψάχνω το Μινώταυρο…

Διαπίστωση 2η : Τι ωραίες παρεούλες, βρίσκει κανείς στο Διαδίκτυο! Ακριβώς όπως και στη ζωή. Οι γυναίκες, οι βιβλιοφάγοι, οι φωτογράφοι, οι Κύπριοι, οι Σαλονικιοί, οι «πράσινοι» (όχι οι Παναθηναϊκοί, – οι ευαισθητοποιημένοι με το περιβάλλον), οι φοιτητές, οι δημοσιογράφοι κ.λπ, κ.λπ . Και πόσο ενδιαφέρουσες απόψεις συναντάς κάποιες φοράς, περιδιαβάζοντας. Και πόσο όμορφα νοιώθεις όταν βλέπεις σκέψεις, ιδέες, που κάθονται και περιμένουν στο πίσω μέρος του μυαλού σου να διατυπώνονται από άλλους άγνωστους ανθρώπους. Πόσο λιγότερο μόνος νοιώθεις σ΄ αυτή τη κοινωνία !

Απορία 1η (σχετική με τη 2η διαπίστωση) Πού στο καλό προλαβαίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι ΚΑΙ να γράφουν ΚΑΙ να παρακολουθούν τα άλλα μπλόγκια ΚΑΙ να σχολιάζουν ΚΑΙ να απαντούν στα σχόλια;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Εγώ δηλαδή γιατί πνίγομαι;;;;;;;;;;;; Γιατί συνήθως μόνο το Σαββατοκύριακο –και τότε πάλι με ένα σχετικό ζόρι-μπορώ να κάτσω και να ολοκληρώσω το κύκλο –γράφω-διαβάζω-σχολιάζω-απαντώ στα σχόλια; Τι διάλο, τόσο μλκς πια πιάστηκα στη ζωή μου;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;Ε:; Τόσο ;;;;;;;;;;;;; Χουουουουουουουουούλκ!

Απορία 2η (σχετική και αυτή με τη 2η διαπίστωση) . Που βρίσκουν όλον αυτό το χρόνο οι «χρήστες» τύπου Μπάμπη, όχι μόνο ΚΑΙ να γράφουν ΚΑΙ να παρακολουθούν τα άλλα μπλόγκια ΚΑΙ να σχολιάζουν ΚΑΙ να απαντούν στα σχόλια αλλά ταυτόχρονα και να μιλάνε / ασχολούνται / ανεβάζουν / κατεβάζουν στο msn / facebook / hi5 / myspace / flickr / twitter / Sync / brm / klp / klp και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο πια κυκλοφορεί στις επικοινωνιακές λεωφόρους του Διαδικτύου. Δε πιάνεται ο αυχένας τους; Δε μουδιάζει ο καρπός τους; Δε ζαλίζονται από το ανεβοκατέβασμα; Εμείς δηλαδή, που ένα μπλογκάκι κι αυτό με το ζόρι – όχι και να τολμήσουμε να αρχίσουμε να παρακολουθούμε / ενημερώνουμε / απαντάμε / χρησιμοποιούμε όλες αυτές τις εφαρμογές τι είμαστε; Παιδιά ενός κατώτερου Θεού; Όχι, θέλω να μάθω, μη προσπαθείτε να με παρηγορήσετε!

Διαπίστωση συμπερασματική: Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι με στόχο την επικοινωνία και την ανταλλαγή απόψεων δυνατότητες του Διαδικτύου. Προσοχή όμως : οι αρχάριοι κινδυνεύουν να προσαράξουν στα αβαθή (κοινώς να πνιγούνε σε μια κουταλιά νερό) και να αποκτήσουν ανεπανόρθωτα συμπλέγματα κατωτερότητος.
Με λίγα λόγια, πρωτάρηδες, στραβάδια και λοιπές ψαρούκλες θα φάνε πήξιμο χοντρό πριν τα μαλλιά τους κάνουν μπούκλες.

Advertisements

8 Σχόλια to “Οι διανοούμενοι, ο Μπάμπης και οι μπούκλες…”

  1. Καλημέρα.
    Κατ’ αρχάς σας ευχαριστώ για την αναφορά στον «Μπάμπη» μου.
    Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

    Διαπίστωση 1η: Προφανώς και ΔΕΝ είναι όλοι αυτοί συγγραφείς. Ούτε εγώ, ούτε εσείς. Με το ίδιο σκεπτικό που σε κάθε Fame Story δεν είναι όλοι τραγουδιστές. Θα ήθελαν να είναι, προσπαθούν να είναι ή απλώς ζητάνε να βρούνε τα 15 λεπτά της δημοσιότητας που τους αναλογούν. Στο blogging είναι απλώς πιο εύκολο. Αν αξίζουν ή μπορούν να μας αγγίξουν, θα κερδίσουν την προσοχή μας για παραπάνω από 15 λεπτά.

    Απορία 1η: Εννοείται πως δεν εκπροσωπώ κανέναν λέγοντας τη γνώμη μου, αλλά σκεφτείτε λίγο και την ανάγκη για περισσότερη εξωστρέφεια. Την αποκύρηξη της εσωστρέφειας, αν θέλετε, όπως είχα πει παλαιότερα.

    Απορία 2η: Με τάξη και με το χρόνο. Μη περιμένετε να τα κάνετε όλα κατευθείαν. Σιγά σιγά το ένα σας οδηγεί στο άλλο. Θα αρχίσετε να βλέπετε blogs όπου από τους σχολιαστές τους και μόνο (που θα τους έχετε συναντήσει και αλλού ή θα τους «ξέρετε») θα συμπεραίνετε αν κάτι έχουν να σας πουν ή αν πρέπει να προσπεράσετε. Δεν είναι δα και εκατομμύρια. Λίγες χιλιαδούλες είναι. Για «Λαβύρινθους» πάντως δείτε τη σημερινή μου ανάρτηση…

    Διαπίστωση 2η: Ένα νέο είδος κοινωνικοποίησης έχει γεννηθεί.

    Απορία 1η: Δεν έχουν όλοι τον ίδιο ελεύθερο χρόνο, δεν κάνουν όλοι τις ίδιες δουλειές, μερικοί δεν δουλεύουν καν (συνήθως γυναίκες). Η ορθή διαχείριση του χρόνου στις μέρες μας, θα ξέρετε φαντάζομαι ότι είναι μέγιστη αρετή.

    Απορία 2η: Προφανώς και τα παθαίνουν όλα αυτά. Απλά τους είναι αβάσταχτο το να μείνουν έξω από το τρένο και τρέχουν εναγωνίως από πίσω του μόνιμα, μπας και το προλάβουν. Αυτό δεν σημαίνει πως εμείς οι υπόλοιποι είμαστε ελλατωματικοί…

    Σας έπρηξα πρωί πρωί. Να με συγχωρείτε που καταχράστηκα την φιλοξενία σας. Καλημέρα σας και πάλι.

  2. Καλέ είναι απλό. ξυπνάω στις 7.3 γράφω και κοιτάω μέχρι να πάει 8.30 που πάω για δουλειά. Ο νεροχύτης δε γεμάτος μέχρι το μεσημέρι. Γυρίζω, μαγειρεύω, σκουπίζω τα χέρια απάντώ και συνεχίζω.Το βράδυ μπροστά στη τηλ. κλπ .Γράφω κατευθείαν στο μπλόγκ, ούτε κοιτάω ούτε προλαβαίνω να διορθώσω, διαβάζω αυτά που με ενδιαφέρουν τα υπόλοιπα τα σκανάρω, και αν μου αρέσει το διαβάζω πιο προσεκτικά. Από μωρό παιδί μου αρέσει να γράφω, όπως οι άλλοι τραγουδάνε στο μπάνιο. Δεν απαντώ σε αγνώστους για να αυξήσω το μπλόγκ μου, αλλά δεν μπορώ να το βουλώσω, και εδώ να γράψω. Δεν έχω άλλα χόμπι οπότε……τα έχω μέσα στο κεφάλι μου και πούφ , βγαίνουν,,,
    μπάι-μπάι

  3. […] Σχετικόν: Οι διανοούμενοι, ο Μπάμπης και οι μπούκλες… […]

  4. @spy
    Ενδιαφέρουσες οι αναρτήσεις σας, εξ ίσου ενδιαφέροντα και τα σχόλιά σας. Ευχαριστώ για την απάντηση καθώς και για τις…οδηγίες χρήσης. Καλημέρα.

    @Σοφία
    Κάπως έτσι αγωνίζομαι και εγώ να το διαχειριστώ. Θα τα καταφέρω; Ο καιρός θα δείξει. Φιλάκια.

  5. Μπήκα από τη Mara Lisha και τον Spy για να διαβάσω τις απόψεις σου σχετικά με το Διαδίκτυο. Έχω μια ώρα που γελάω με τα ανέκδοτα! Ευτυχώς, πρόλαβα να κοιτάξω και το «σοβαρό» μπλογκ σου, είναι υπέροχο! Μην ανησυχείς αν δεν τα προλαβαίνεις όλα, στο λέω εγώ που δεν τα προλαβαίνω καθόλου! Δεν έχει σημασία, άλλωστε. Γράφουμε όπως μιλάνε οι οπαδοί στα αθλητικά ραδιόφωνα: για να ακούγεται η φωνή μας με την ψευδαίσθηση ότι κάτι θα αλλάξουμε/αλλάξει. Μπούρδες. Αλλά περνάμε όμορφα. Καλώς σε βρήκα και καλό μήνα.

  6. @elf
    Χάρηκα αφάνταστα που στο Ιντερνετ, εκτός των άλλων, κυκλοφορούν ΚΑΙ ξωτικά. Το θεώρησα γούρι. Ευχαριστώ για την επίσκεψη και τα καλά λόγια.
    Ελπίζω να τα λέμε.

  7. Δεν μπορώ να απαντήσω όλες τις απορίες σου αλλά βρίσκω τις διαπιστώσεις σου πολύ ενδιαφέρουσες. Προσθέτω και τη δική μου: Παρατήρησα ότι, πολύ συχνά, όταν γράφω, ταυτόχρονα συμβαίνει και μιά επεξεργασία των σκέψεών μου, πολύ πιο έντονη και αποδοτική από αυτή που γίνεται με το απλό χαζολόγημα, την αφηρημένη και χωρίς καταγραφή σκέψη. Ε, αυτό είναι ένα μεγάλο διανοητικό όφελος που δεν πρέπει να το παραβλέπουμε. Επίσης, τα γραφτά των άλλων δίνουν πολύ συχνά το έναυσμα να ξεκινήσω να σκέπτομαι πάνω σε ένα αντικείμενο και η διατύπωση του σχολίου λειτουργεί καταλυτικά. Δεν ξέρω αν πρόσθεσα κάτι στις διαπιστώσεις σου, αλλά εγώ ωφελήθηκα σίγουρα από αυτό το μικρό σχόλιο.

  8. @ heliotypon
    Κατ΄ αρχάς να σε ευχαριστήσω για το χρόνο, που διέθεσες για να απαντήσεις στις αναρτήσεις μου.
    Εχεις πολύ μεγάλο δίκιο. Παρακολουθώντας τα μπλογκ των άλλων και προσπαθώντας να «συντηρήσω» ενα δικό μου, βλέπω μεγάλη διαφορά στο τρόπο σκέψης μου, ακριβώς όπως το αναλύεις. Θα προσθέσω κάτι ακόμα, που ίσως φανεί αστείο. Νομίζω πως βελτιώνεται και η μνήμη μου, καθώς μπαίνω σε μια διαδικασία συνειρμών και ανάκτησης σκέψεων και δεδομένων, που σε άλλη περίπτωση θα είχαν μείνει θαμμένα και ξεχασμένα σε μια άκρη του μυαλού μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: