Περί συνειδήσεων…

Eν αρχή ην η κούραση… η τέλεια, η απόλυτη, η εξουθενωτική κούραση.
Υστερα … ξαφνικά… χωρίς προειδοποίηση χύμηξαν όλα μαζί.
Ο φόνος….
η στολή και η καταστολή …
η διέγερση και η εξέγερση…
τα δάκρυα από πόνο και τα δάκρυα από δακρυγόνα …
η εξουσία των Δυνατών, η περιουσία των μικρών και η ουσία των πραγμάτων …
οι αιτίες … οι αφορμές… τα γιατί… τα ίσως… τα πρέπει…
οι αμφιβολίες… η καχυποψία… η καπηλεία…
ερωτήματα, που δεν τους μέλλεται να απαντηθούν ποτέ …
και λόγια… λόγια… λόγια…
Μονόλογοι… διάλογοι… αντίλογοι…
πουθενά υπόλογοι…
όλοι παράλογοι…
περιμένοντας τον επίλογο…
τον επίλογο για μια στάση, που θέλησε να την πουν αντίσταση, που για μια μικρή –τόση δα στιγμούλα- ήλπισε να γίνει επανάσταση αλλά –το βλέπεις, το ξέρεις, ναι, μην ανησυχείς, όλα θα γίνουν όπως πριν, θα επανέλθουμε στη προτέρα κατάσταση… -όχι, όχι, μην ελπίζεις σε ανάσταση…
cave
Σκέψεις άναρχες, σκέψεις των ημερών, σκέψεις χωρίς τέλος … άρχισαν να ξεπετάγονται αλυχτώντας από κάθε σκοτεινό σοκκάκι του λαβύρινθου των λογισμών μου και σα λυσσασμένα σκυλιά να ορμάνε η μια στην άλλη .

Και εγώ να μαζεύομαι… να διαλύομαι σταγόνα σταγόνα… να βουλιάζω… να κλείνομαι…
Πάτος. Τέλος.
Μόνη δυνατότητα πια η έξοδος στο φως.
Άδειασμα της σκέψης, προσπάθεια ανασυγκρότησης, σκληρή χρήση των αγαπημένων μου ψυχοτρόπων και ονειροτρόπων ουσιών : των βιβλίων μου, της μουσικής μου, των παιδιών μου.
Εναγωνίως προσπαθώ να βγω από το λαβύρινθο της μαυρίλας, να κλωτσήσω κάτω το τέρας της κατάθλιψης, να του ξεφύγω…

Μα.. δε σ΄ αφήνουν ν’ αγιάσεις…

Σαρκασμός.

Χλευασμός.

Το μυαλό μου γυρνά και κολλάει συνέχεια στη διαφήμιση.
Στη διαφήμιση εκείνη για τη φορολογική συνείδηση.
Ε! ναι ! ο κόσμος χάνεται και εγώ κόλλησα με μια διαφήμιση. Γιατί, πέρα από όλα, πάνω απ΄ όλα, αυτή η διαφήμιση γράφει το σαρκαστικό επίλογο, που ανέφερα, πιο πάνω.

Έτσι στη ψύχρα.

Έτσι κατάμουτρα.

Τέτοιο δούλεμα.

Δουλεύω σα μαλάκας για να εξασφαλίσω στην οικογένειά μου ένα ανεκτό επίπεδο διαβίωσης, χωρίς σπατάλες, χωρίς πολυτέλειες, χωρίς γκλαμουριές, μετρώντας και τη δραχμή.

Από δεκαοχτώ χρονών κοριτσάκι πληρώνω εισφορές,

εισφορές για μια παιδεία, που προάγει απλόχερα την απαιδευσία στους νέους και τον παιδεμό στους γονείς, όσους γονείς τουλάχιστον, δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους σε ‘κολλέγια’ αμερικάνικα ή μη – προκειμένου, όχι να λάβουν ‘παιδεία’ -ποιος νοιάζεται τώρα!- αλλά να τους δοθεί η δυνατότητα να γνωριστούν, να συναναστραφούν –να κάνουν τα κοννέ τους, ντε!- με τους αυριανούς Δυνατούς –οικονομικούς παράγοντες και πολιτικούς, άξια τέκνα των δυναστειών, που μας δυναστεύουν και θα συνεχίσουν να μας καταδυναστεύουν, κατά πώς φαίνεται, για πολύ ακόμα,

εισφορές για ένα σύστημα υγείας, που οι ίδιοι οι εμπνευστές του, καταφεύγουν στο εξωτερικό, όποτε χρειαστούν σοβαρές ιατρικές υπηρεσίες. Ένα σύστημα υγείας, που προϋποθέτει το φακελλάκι για να σου επιτρέψει να περπατήσεις την οδό της ελπίδας,

εισφορές, για ένα δημόσιο τομέα, υδροκέφαλο, καρεκλοκένταυρο, που αρνείται πεισματικά να ακούσει τις ανάγκες τους πολίτη, που αρκείται αυτάρεσκα στο να συντηρεί τη κοινωνική αναλγησία του.

«Η φορολογική συνείδηση είναι κοινωνική συνείδηση.
Ξεκινάει από τον καθένα, μας ωφελεί όλους»

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
ΤΟ ΛΕΝΕ ΣΕ ΜΑΣ.

Το λένε σε μας, που έχουμε πια εμπεδώσει πια ότι ότι τα λεφτά που πληρώνουμε για φόρους δεν καταλήγουν σε σχολεία, σε νοσοκομεία, σε υποδομές, αλλά χρησιμοποιούνται για να καλύψουν λαμογιές, σήμερα του Εφραιμ, του Ζαχόπουλου, του Βουλγαράκη, του Ρουσσόπουλου, αύριο των διαδόχων τους, όπως και χθες των προκατόχων…
Κάτι σαν το «οι γκόμενες, οι γκόμενες, οι πρώην κι οι επόμενες…».
Λάθος. Εμείς είμαστε οι γκόμενες. Αυτοί οι νταβατζήδες μας.
Του χθες, του σήμερα, του αύριο. Κάτω από όποιο χρώμα, πίσω από όποιο κόμμα, πάντα νταβατζήδες μας.

«κι όποιος δεν είναι συνεπής ; αυτός όχι μονό ωφελείται χωρίς να συνεισφέρει αλλά ταυτόχρονα στερεί κι από όλους τους άλλους ένα καλύτερο επίπεδο δημόσιας υγείας. Αυτό είναι κοινωνικά άδικο.»

Σσσσσσσσσσσσς. Σιγά, βρε παιδιά, μη το ακούσουν όλοι αυτοί οι μεγαλοτραπεζίτες, οι επιχειρηματίες, οι παπάδες, οι πολιτικοί, οι εκδότες κι αρχίσουν να θρηνούν από ντροπή, για τη κοινωνική αδικία, που διαπράττουν.

Πώς το ‘λεγε ο Βάρναλης;

«Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες…μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι…»
«Σιγά μη σ’ ακούσουν οι χορτάτοι κ΄ οι ξυπνοί και ζηλέψουνε τους πεινασμένους και κουτούς!»

«Το κοινωνικό κράτος δε γίνεται με δανεικά»
Αλλά ούτε και με απροκάλυπτη κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος.

«…είναι θεμα ευθυνης είναι θεμα συνειδησης»
Και τόσο η ευθύνη όσο και η συνείδηση είναι θέμα παιδείας. Παιδείας, που, δυστυχώς, δεν υπάρχει.

«.. είναι υποχρέωση του ενός προς τον άλλον, όλων προς όλους»
Λοιπόν ξέρετε κάτι; Βαρέθηκα να είμαι πάντα «ο ένας», ποτέ «ο άλλος».
Μα δε ξέρω… δε βρίσκω πώς να το χειριστώ.

Και γράφει ο Γιανναράς :
«Οι πολίτες, ωστόσο, ελπίζουμε. Ότι, δεν μπορεί, κάποτε θα αφυπνιστούν, μέσα στα σάπια αυτά κόμματα, κάποιες τίμιες, ανιδιοτελείς συνειδήσεις. Θα εξεγερθούν, θα ανατρέψουν την οικογενειοκρατία και μετριοκρατία, θα φέρουν στην επιφάνεια ανθρώπινη ποιότητα ικανή να υπηρετήσει τις κοινές ανάγκες, κοινές στοχεύσεις ανθρωπιάς, προόδου, κατά κεφαλήν καλλιέργειας.»

Ε! λοιπόν, όχι.
Τέρμα οι φρούδες ελπίδες.
Τέρμα ο στρουθοκαμηλισμός.

Με ακούτε;
Αρχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα !

Advertisements

24 Σχόλια to “Περί συνειδήσεων…”

  1. ΑΑΑΑΑΑ! Αυτά ακριβώς λέγαμε με τον σύζηγο χτές. Του λέω, δε μπορεί, δεν καταλάβαίνουν ότι τώρα ειδικά είναι πολύ χοντρό? Και μου λέει, ότι για αυτό το κάνουν τώρα, να αντιστρέψουν το κλίμα, και όποιον πιάσουν….
    Τι να πεις! Δεν αλλάζει τίποτα…
    Καλή μου Χούλκ, είμαι 29 χρόνια με τα παιδιά, κάθε χρόνο τους ρωτάω τι θέλουν από τη ζωή τους, από τον πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο, απάντάνε, βίλλα, ακριβό αυτοκίνητηο, πισίνα, ταξίδια, λεφτά..
    Τους ρωτάω τι δουλειά θέλουν να κάνουν, και μου λένε μία με λεφτά, πολλά λεφτά. Ποιά νεολαία…και τι αιτήματα…
    Τώρα βγάλε συμπέρασμα….
    καλημέρα

  2. Κατ’ αρχάς, χάρηκα κι εγώ που γράψατε ξανά!
    Εν τω μεταξύ, αρχίσατε ήδη επανάσταση! Έστω τη δική σας! Αλλά την αρχίσατε και καλά κάνατε. Αν δεν κάνουμε κάτι θα γίνουν μόνο χειρότερα τα πράγματα… θα μου πείτε τί μπορεί να γίνει πιά; Οι τύχες όλων μας είναι προκαθορισμένες τουλάχιστον 20-30 χρόνια πρίν από τώρα… είναι η αλήθεια.. Τίποτα δεν γίνεται στην τύχη, (δεν μιλώ για το θάνατο του παιδιού…) παίζουν πάντα τα παιχνίδια τους στις πλάτες μας.

    Στις εκλογές… να το σκεφτούμε λίγο καλύτερα;;

    Είναι ο μόνος τρόπος επανάστασης που θα τους πονέσει….

    Καλά Χριστούγεννα και καλή σας συνέχεια.

  3. Σε καλωσόρισα και σε ξανακαλωσορίζω με χαρά που είσαι εδώ, που ξεφορτώνεις και καλά κάνεις και όταν αδειάσει ο κρατημένος θυμός τόσων ημερών και όταν καταλαγιάσει το ουρλιαχτό των σκυλιών κάθε είδους,
    εσύ ξέρεις, θα το βρεις, δεν χρειάζεται ν’ ακούσεις κανένα…
    τα φιλιά μου και προς το παρόν, κούρνιασε στις δικές σου αγκαλιές
    εκεί είναι και η απάντηση!

  4. Aν ήμουν αγαθός θα έλεγα πως είναι τουλάχιστον ιεροσυλία, να μην έχουν ήδη αποσύρει τη διαφήμιση αυτή, ειδικά μετά τα τελευταία γεγονότα.
    Αλλά δεν είμαι.
    Προφανώς (και θα το δείτε) η διοχέτευση του μίσους και της αγανάκτησης του κόσμου, από μια κυβέρνηση (σε όλον τον πλανήτη), προς έναν στόχο που έχει από πριν επιλεγεί για να αποπροσανατολίσει, συνιστά μεγάλη τέχνη, και απαιτεί σπουδαία τεχνική. Απλώς άλλοι την έχουν και άλλοι όχι…

  5. Ακόμα κουρασμένη είσαι καλή μου;
    Δεν ξεκουράστηκες καθόλου;
    Αλλά η διαφήμιση αυτή έιναι σα να σε αποκαλούν κατάμουτρα κλέφτη, λωποδύτη…
    Το τί φάσκελο ρίχνω όποτε την πετυχάινω στην τηλεόραση, δεν λέγεται…

  6. Οι πολίτες το μόνο που κάνουμε είναι να ελπίζουμε σ’ ένα καλύτερο αύριο. Ένα καλύτερο αύριο που όσο και αν το περιμένουμε δε θα έρθει μόνο του.
    Κάποτε γελούσαν πίσω από την πλάτη μας. Τώρα πια δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα. Σ’ ένα ανύπαρκτο κράτος, πληρώνουμε φόρους για ανύπαρκτη υγεία, για ανύπαρκτη παιδεία, για ανύπαρκτους δρόμους. Έχουμε σκεφτεί τι θα γινόταν αν σταματούσαμε όλοι να πληρώνουμε;
    Καλό βράδυ.

  7. «Στην Ελλάδα ζεις, δεν υπάρχει ελπίς!» Πάντα επίκαιρος ο Νιόνιος. Δυστυχώς, η συνταγή μας βγήκε λάθος και το φαΐ δεν διορθώνεται με τίποτα! ‘Ισως μόνη λύση(;) θα ήταν η ολοκληρωτική καταστροφή και το ξεκίνημα από την αρχή. Αλλά είναι να εύχεσαι τέτοιες λύσεις; Ακόμη και σ’ αυτήν την περίπτωση, σε τι παγκόσμιο περιβαλλον να ξαναρχίσεις; ‘Οταν ακόμη και σε χώρες που ήταν παράδειγμα υγείας, εμφανίζονται συμπτώματα μολυσματικών ασθενειών σαν αυτές που ταλαιπωρούν εμάς σήμερα; ‘Οταν υπάρχουν χώρες που μακελεύουν λαούς ολόκληρους για χάρη των ολιγαρχών του πλούτου; Μήπως όλα αυτά δείχνουν κάτι για την πορεία ολόκληρου του κόσμου;
    Όσο για τη φορολογική συνείδηση, τα ίδια πάνω-κάτω έλεγα κι εγώ στην προηγούμενη ανάρτηση. Γράφουμε δε γράφουμε, λέμε δεν λέμε, δεν αλλάζει, δυστυχως τίποτα! Παρηγοριόμαστε με την ίδια τη φωνή μας, μου φαίνεται! Απλώς, νοιώθουμε λιγότερο τη μοναξιά μας, επειδή είμαστε μια χούφτα που φωνάζει!

  8. Αν γίνονταν πραγματική επανάσταση ποτέ, δε θα μπορούσε να ξεκινήσει χωρίς εμάς houlk μου!!!
    Μέχρι τότε όμως…

  9. Καλημέρα κι από εμένα, αγαπημένη Houlk που μου έλειψες. Θα συνεχίσω σε αυτό που γράφει ο Spy (αυτό το παιδί μετά την εγκυμοσύνη σοβάρεψε-αλλά είναι ωραίος έτσι! :ΡΡΡ). Μέσα από την διαδικασία της έντεχνης στροφής της κοινής γνώμης σε άλλα θέματα, έχω αρχίσει να νιώθω σαν ηρωίδα ταινιών υψηλής κουλτούρας (είναι σαν το υψηλής χοληστερίνης). Νιώθω ότι παραπαίω σε δαιδαλώδεις διαδρόμους, των οποίων οι πορείες έχουν χαραχθεί από άλλους κι εγώ έχω την εντύπωση πως κάνω κάθε φορά την επιλογή μου μπροστά σε κάθε διακλάδωση. ποια επιλογή? παίρνω ακριβώς το δρόμο που θέλουν να πάρω.
    Νομίζω ότι κάνω αντίσταση και τελικά κάνω εξυπηρέτηση.
    Τώρα ψάχνω απεγνωσμένη για να βρω με ποιο τρόπο μπορώ να δω πίσω από τον τοίχο.

  10. Καλά αυτή η διαφήμιση έχει γίνει μεγάλο θέμα συζήτησης. Έπρεπε όμως να βάλουνε ένα παιδάκι να τα λέει αυτά για να νιώσουμε περισσότερες ενοχές και τύψεις.

    Τα κείμενα του Γιανναρά με εκνευρίζουν πολύ τον τελευταίο καιρό, όμως στο συγκεκριμένο ίσως και να έχει δίκιο: Οι πολίτες πρέπει να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο.

    Γι’ αυτό σου λέω, μην χάνεις τις ελπίδες σου. Μην παραιτήσαι.
    Άλλωστε κι αν παραιτηθείς, η παραίτησή σου δεν θα γίνει αποδεκτή !!

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

    Υ.Γ. Εννοείται ότι επισυνάπτονται και οι ειλικρινείς (αν και άθεες) ευχές μου για καλές γιορτές.

  11. Καλά αυτή η διαφήμιση έχει γίνει μεγάλο θέμα συζήτησης. Έπρεπε όμως να βάλουνε ένα παιδάκι να τα λέει αυτά για να νιώσουμε περισσότερες ενοχές και τύψεις.

    Τα κείμενα του Γιανναρά με εκνευρίζουν πολύ τον τελευταίο καιρό, όμως στο συγκεκριμένο ίσως και να έχει δίκιο: Οι πολίτες πρέπει να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο.

    Γι’ αυτό σου λέω, μην χάνεις τις ελπίδες σου. Μην παραιτήσαι.
    Άλλωστε κι αν παραιτηθείς, η παραίτησή σου δεν θα γίνει αποδεκτή !!

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

    Υ.Γ.: Εννοείται ότι επισυνάπτονται και οι ειλικρινείς (αν και άθεες) ευχές μου για τις γιορτές

  12. Καλά αυτή η διαφήμιση έχει γίνει μεγάλο θέμα συζήτησης. Έπρεπε όμως να βάλουνε ένα παιδάκι να τα λέει αυτά για να νιώσουμε περισσότερες ενοχές και τύψεις.

    Τα κείμενα του Γιανναρά με εκνευρίζουν πολύ τον τελευταίο καιρό, όμως στο συγκεκριμένο ίσως και να έχει δίκιο: Οι πολίτες πρέπει να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο.

    Γι’ αυτό σου λέω, μην χάνεις τις ελπίδες σου. Μην παραιτήσαι.
    Άλλωστε κι αν παραιτηθείς, η παραίτησή σου δεν θα γίνει αποδεκτή !!

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

    Υ.Γ.: Εννοείται ότι επισυνάπτονται και οι ειλικρινείς (αν και άθεες) ευχές μου για τις γιορτές: Χρόνια πολλά και καλά, για σένα και όλη την οικογένειά σου

  13. Χούλκ μου χρόνια σου πολλά, καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το 2009…Καλά να περνάς…
    Φιλιά πολλά…

  14. @ όλοι :
    Χρόνια πολλά σε ολους σας και πολλές πολλές ευχές για χαρούμενες και ευτυχισμένες γιορτές.
    Δε μου έφτανε η κούραση και τα ψυχοπλακωτικά μου, ήρθε και μια απίστευτη γρίπη και με ισοπέδωσε.
    Αλλά δεδομένου ότι ουδέν κακόν αμιγές καλού, δήλωσα αδύναμη για οτιδήποτε, άραξα στο κρεββατάκι μου, με το λαπτοπάκι αγκαλιά, και -επιτέλους- μπορώ να σας διαβάσω και να σας στείλω τις ευχές μου με την ησυχία μου.

  15. @ Σοφια.
    καλημέρα Σοφάκι.
    Δυστυχώς, ο καταναλωτισμός παίζει πια το κυρίαρχο ρόλο στη ζωή των παιδιών μας. Και δε φταίνε αυτά. Μακάρι με κάποιο τρόπο να μπορούσαμε να αντιστρέψουμε τη κατάσταση.

    @ Masterpcm
    Παίζουν παιχνίδια στη πλάτη μας. Είμαστε απλά πιόνια. Το ξέρω.
    Οσο για τις εκλογές, πάντα το σκέφτομαι καλύτερα.
    Οπως προσπαθώ να σκεφτώ καλύτερα και πολλά άλλα τώρα.
    Να στε καλά.

    @ anepidoti
    Πολλά φιλιά, καλή μου.
    Με νοιώθεις.

  16. Με Υγεία, Ηρεμία και πολύ Αγάπη να κυλήσει η μέρα σου σήμερα και για το υπόλοιπο να σε συνοδεύεουν οι ευχές μου σε κάθε σου βήμα…

    Καλές Γιορτές.

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  17. @ spy
    Σίγουρα ο αποπροσανατολισμός και η κάθε μορφη προβοκάτσιας απαιτούν ειδικές τεχνικές.
    Μόνο, που δεν είμαι πια σε θέση να διακρίνω ποιός τις διαθέτει και ποιός όχι. Ειλικρινά, είμαι απίστευτα μπερδεμένη.

    @ Artanis & Artanis 71
    ΠΟλλά φιλιά.
    Σου άφησα σχόλιο με τις ευχές μου.
    :)
    :))
    :)))

  18. @ Στεριανή Ζάλη
    Σ’ ένα ανύπαρκτο κράτος… αν σταματούσαμε να πληρώνουμε όλοι… πόσο πιο ‘ανύπαρκτοι’ θα γινόμαστε;
    Βαριά φιλοσόφικά ερωτήματα.
    Ας περάσουν οι γιορτές πρώτα και το συζητάμε μετά.
    Φιλιά.

    @ heliotypon
    Εϊμαστε περισσότερο από μια χούφτα, φίλε μου. Και πράγματι νοιώθουμε λιγότερο τη μοναξιά μας. Και αυτό βοηθάει (εμένα τουλάχιστον).

    @ Καημός
    Μεχρι τότε, καημέ μου, ας περάσουμε τουλάχιστον χαρούμενα, ονειρικά ευτυχισμένα Χριστούγεννα.

  19. @ wilma
    Βιλμάκι μου, απέδωσες με δυο κουβέντες, ο,τι ακριβώς με απασχολεί.
    Νομίζω πως αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε όλοι.
    Να προσπαθήσουμε, πάση θυσία, να δούμε πίσω από το τοίχο.
    Η -ακόμα καλύτερα- να γκρεμίσουμε (πώς όμως;) το τοίχο. Να φωνάξουμε την elf, τη manetarius, την akanonisti και τη beth να βοηθήσουν;

    @ irlandos
    Ευχαριστώ θερμά για τη μη αποδοχή της παραιτήσεως.
    Ξαναπήρα τα πάνω μου και συνεχίζω.
    Πολλές πολλές ευχές για όμορφες και χαρούμενες γιορτές.

  20. @ vloutis
    Ολόψυχα αντεύχομαι…

  21. Με φωνάξατε????
    Εφτασα!!!!!!!!!!
    Χαχαχαχαχαχαχαχα
    Λοιπόν… θα επιτάξει η βλογοεπανάσταση μία μπουλντόζα…και ένα κομπρεσέρ…και… θα αρχίσουμε να γκρεμίζουμε…. μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι… αυτού που έγραψε το σποτ….
    Εκεί… θα δούμε αν δηλώνει το πραγματικό του εισόδημα… και.. επειδή είμαι σίγουρη πως δεν το δηλώνει…το επαναστατικό δικαστήριο θα αποφασίσει… να του το γκρεμίσουμε…
    Πως σου φαινεται η εκδοχή αυτή φλενάδα????
    (έχω λαμπρές φαντασιώσεις η άτιμη…χαχαχαχαχαχα)

    Καλές γιορτέςςςςςςςςςςς και ξεκουράσουυυυ λέμεεεεεεε
    Φιλια!!!!!!!!!

  22. Χαίρομαι που αναρωτιόμαστε πολλοί γι’ αυτή την γελοιότητα, αλλά βλέπεις προφανώς δεν γνωρίζει κανείς σ’ αυτό το κράτος ,την φράση «Αιδώς Αργείοι».

    Καλές γιορτές σε σένα και τους δικούς σου ανθρώπους. Και περαστικά…

  23. Έχοντας ολίγη από εορταστική…συνείδηση, εύχομαι σε όλους Χρόνια Πολλά κι ευτυχισμένα.
    Ο νέος χρόνος να φέρει όσες χαρές τσιγκουνεύτηκε να μας φέρει ο παλιός.

  24. @ akanonisti
    Α! ρε φιλενάδα, με τις φαντασιώσεις σου, ερωτικές ή μη. Με ξεσηκώνεις λέμε.
    Πολλά φιλιά και πολλές ευχές για εξέχαστες γιορτές.

    @ aikaterinitempeli
    Χάρη στη κατάτάντια της παιδείας μας, είμαι σίγουροι ότι αν ακούσει κανείς τη φράση ‘Αιδώς Αργείοι’ θα τη μεταφράσει σε κάτι σα ‘Εδώ σαργοί» και… θα συνεχίσει να τρώει ανενόχλητος.
    Πολλές ευχές για όμορφες γιορτές.

    @ Allu Fun Marx
    Μακάρι η ευχή σου να βει αληθινή για όλο το κόσμο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: