Οταν καπνίζει ο λουλάς…

Στο σχολείο. Μες στη τάξη. Καθηγήτρια παρούσα.

Ασφαλώς και ΔΕΝ γίνεται μάθημα : είμαστε β΄λυκείου και, με εξαίρεση τα μαθήματα κατεύθυνσης,  οι υπόλοιπες ώρες περνάνε σαν ώρες του παιδιού – κυριολεκτικά όμως.

Να σκεφτείτε , δε ρωτάω πια τη κόρη μου : «Τι κάνατε σήμερα στο σχολείο;»  αλλά «κάνατε τίποτε σήμερα στο σχολείο;» Η συνήθης απάντηση;  «Μπάααα, συζητάγαμε να περάσει η ώρα»

Επί της παρούσης, λοιπόν, συζητάνε το εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα της τριήμερης εκδρομής,  η οποία πρόκειται να πραγματοποιηθεί σε μια εβδομάδα.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ένας μαθητής θυμάται κάτι πραγματικά πολύ πολύ σοβαρό. Φωνάζει λοιπόν σε συμμαθητή του, στο απέναντι θρανίο:

«Ρε Δημήτρη, μη ξεχάσουμε το ναργιλέ!»  για να λάβει την απάντηση (εξίσου φωναχτά πάντα):

« Ναι, ρε, καλά, που το θυμήθηκες. Να θυμηθούμε να αγοράσουμε και διάφορους καπνούς.»

Η καθηγήτρια (η οποία θα είναι και συνοδός στην εκδρομή) ακούει τη στιχομυθία και επεμβαίνει:

«Τι σχεδιάζετε εσείς;»

Απάντηση των μαθητών : «Σιγά κυρία, ένα ναργιλέ θα πάρουμε μαζί, που είναι το πρόβλημα;»

Και η απάντηση της εκπαιδευτικού : «Α! καλά. Ναργιλές επιτρέπεται. Τίποτε άλλες ουσίες μη φέρετε!!!»

 

Ρε π…..η μου, τόσο πίσω έχω μείνει, η αρτηριοσκληρωτική μάνα ;;;;;;;;;;;;


Κάποια στιγμή, όταν θα έχω χρόνο, κέφια και δυνατότητα θέλω να κάνω κάποιες αναρτήσεις για το θέμα ‘παιδεία’.

Πολύ πονεμένη ιστορία.

Μέχρι τότε ……… τα χάπιααααααααααααααααααααααα μου!!!

Advertisements

8 Σχόλια to “Οταν καπνίζει ο λουλάς…”

  1. ΄Ετσι ακριβώς όπως αναφωνείς στον επίλογό σου ήταν οι εμπειρίες μου από τα σχολικά χρόνια των γλαρόπουλων.
    Σε μερικές περιπτώσεις λοιπόν, τάσσομαι με το μέρος του εκπαιδευτικού ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει παράλογες και απαράδεκτες συμπεριφορές από μερίδα γονέων που προασπίζονται τα δημοκρατικά δικαιώματα των παιδιών τους. Εδώ το βούρδουλα στους χαζογονείς….

    ΄Εχω όμως και ιδίοις όμμασι δει καθηγητριες προκλητικότατα ντυμένες που συναγωνίζονται τις μαθήτριες (κοιλιές, νεφρά… ώμοι και στήθη έξω…)
    Εδώ ποιός χρειάζεται βούρδουλα;;;;;;;;;;;;;;;

    Πάντα πίστευα πως τα παιδιά είναι ο καθρέφτης της οικογενείας…

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  2. Προχθές έμαθα ότι σε διήμερη εκδρομή Α Γυμνασίου οι καθηγητές έκαναν έλεγχο στα δωμάτια για να δουν αν τα παιδιά πίνουν. Κατέληξαν να γεμίσουν μια μεγάλη σακούλα με ουίσκι και ούζα – τις μπύρες και τα κρασιά τα άφησαν, γιατί είναι ελαφρά ποτά.

  3. Ωχ ωχ ωχ Παναγία μου τι με περιμένει! Καλύτερος ο παιδικός σταθμός με τις ιώσεις…

  4. Αχ πότε είναι αργά και πότε είναι νωρίς για να δοκιμάσεις τα όρια σου με ουσίες και λοιπές ανοησίες, είτε παρουσία καθηγητών και λοιπών ελεγκτών, είτε χωρίς?
    Άραγε είναι το όριο ενός ελεγκτή που σε κάνει να μην παρεκτρέπεσαι ‘σ’ αυτή την ηλικία’ ή το εσωτερικό σου όριο, όσο κι αν ακόμη δεν έχει ‘όριστεί’ οριστικά?

  5. @ glarenia
    Εχεις δίκιο καλή μου. Και εγώ έχω μείνει με την απορία, ποιός γονιός επιτρέπει στο παιδί του, να φορτώσει στη βαλίτσα του το ναργιλέ, που φαντάζομαι κοσμεί το σαλόνι του σπιτιού τους. Φιλιά.

    @ la koumbara
    Αλλο αυτό με τα ποτά. Απ΄ ό,τι μαθαίνω, από τις πρώτες ήδη τάξεις του γυμνασίου, μαθητές, συνηθίζουν να πίνουν ‘κρυφά’ και μέσα το μάθημα. Ασε, πόσα παιδιά μεταφέρονται στα νοσκομεία, για τον ίδιο λόγο, κατά τη διάρκεια των 3ήμερων ή 5μερων εκδρομών.

  6. @ cleareaching
    Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα ‘αγριεύουν’ άσχημα στο γυμνάσιο και ακόμα περισσότερο στο λύκειο. Παρηγορήσου τουλάχιστον από το γεγονός ότι ξέρεις πως μεγαλώνεις τα παιδιά σου και ότι η επιρροή και η συνοχή της οικογένειας παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιλογές τους.

    @ oberon
    Το νωρίς και το αργά, είναι δύσκολο να το ορίσεις σε αυτή τη ζωή.
    Όσο για το εσωτερικό όριο -σ’ αυτή την ηλικία- θεωρώ ότι καθορίζεται μάλλον από τις προσωπικές ανασφάλειες και την επιθυμία αναγνώρισης από τους ‘περπατημένους’ φίλους. (Ελεγκτής σήμερα; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;)

  7. Καλή Ανάσταση και χρόνια πολλά με υγεία, καλή μου Χουλκ! Πολλές ευχές!

  8. Δεν είιναι περίεργο, με τέτοια παιδεία και «φιλελευθερισμό» που διακρίνει τους δασκάλους, πώς φτάσαμε ως εδώ. Κι επειδή ο κατήφορος είναι πολύ απότομος, δεν βλέπω να πιάνουν τα φρένα και πολλές γενιές ακόμη θα κατρακυλήσουν. Σε τέτοιες καταστάσεις η οικονομική καταστροφή συνοδεύεται και από εθνικές, διαφόρων τύπων και μεγέθους. Γείτονες με ζωντάνια και επιθετική νοοτροπία και μετανάστες που γουστάρουν τη χώρα μας, σε λίγο θα επικρατήσουν, δεν ξέρω με ποιούς τρόπους και θα εκτοπίσουν το Ελληνικό στοιχείο που, με την υπογεννητικότητα που το χρακτηρίζει, μάλλον θα βοηθήσει στην εξαφάνιση. Μετά από 100 χρόνια βλέπω την Ελλάδα ισλαμική χώρα. Αν δεν έχει γίνει ΚΑΙ η υπόλοιπη Ευρώπη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: