Archive for the των παιδιών Category

Οταν καπνίζει ο λουλάς…

Posted in των παιδιών with tags , , on Απρίλιος 7, 2011 by houlk

Στο σχολείο. Μες στη τάξη. Καθηγήτρια παρούσα.

Ασφαλώς και ΔΕΝ γίνεται μάθημα : είμαστε β΄λυκείου και, με εξαίρεση τα μαθήματα κατεύθυνσης,  οι υπόλοιπες ώρες περνάνε σαν ώρες του παιδιού – κυριολεκτικά όμως.

Να σκεφτείτε , δε ρωτάω πια τη κόρη μου : «Τι κάνατε σήμερα στο σχολείο;»  αλλά «κάνατε τίποτε σήμερα στο σχολείο;» Η συνήθης απάντηση;  «Μπάααα, συζητάγαμε να περάσει η ώρα»

Επί της παρούσης, λοιπόν, συζητάνε το εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα της τριήμερης εκδρομής,  η οποία πρόκειται να πραγματοποιηθεί σε μια εβδομάδα.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ένας μαθητής θυμάται κάτι πραγματικά πολύ πολύ σοβαρό. Φωνάζει λοιπόν σε συμμαθητή του, στο απέναντι θρανίο:

«Ρε Δημήτρη, μη ξεχάσουμε το ναργιλέ!»  για να λάβει την απάντηση (εξίσου φωναχτά πάντα):

« Ναι, ρε, καλά, που το θυμήθηκες. Να θυμηθούμε να αγοράσουμε και διάφορους καπνούς.»

Η καθηγήτρια (η οποία θα είναι και συνοδός στην εκδρομή) ακούει τη στιχομυθία και επεμβαίνει:

«Τι σχεδιάζετε εσείς;»

Απάντηση των μαθητών : «Σιγά κυρία, ένα ναργιλέ θα πάρουμε μαζί, που είναι το πρόβλημα;»

Και η απάντηση της εκπαιδευτικού : «Α! καλά. Ναργιλές επιτρέπεται. Τίποτε άλλες ουσίες μη φέρετε!!!»

 

Ρε π…..η μου, τόσο πίσω έχω μείνει, η αρτηριοσκληρωτική μάνα ;;;;;;;;;;;;


Κάποια στιγμή, όταν θα έχω χρόνο, κέφια και δυνατότητα θέλω να κάνω κάποιες αναρτήσεις για το θέμα ‘παιδεία’.

Πολύ πονεμένη ιστορία.

Μέχρι τότε ……… τα χάπιααααααααααααααααααααααα μου!!!

Νέο παραμύθι

Posted in των παιδιών with tags , on Μαρτίου 5, 2011 by houlk

Και μια που ο καιρός δεν προσφέρεται για πέταγμα αετού, για να περάσει η ώρα πιο εύκολα, στο

Ολα για τα παιδιά

καινούργιο παραμύθι:

Ο μάγος των Επτά Χρωμάτων

ΣΗΜ: Οχι, δεν εμπνεύσθηκα από τη σημερινή κατάσταση της χώρας!!!

ΚΑΛΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ

Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες

Posted in των παιδιών on Φεβρουαρίου 20, 2011 by houlk

Γιατί ο Αντρέας δεν απαντάει;
Πόσο πιο βαθιά μπορεί να τον ρούφηξε η σκουληκότρυπα;
Χάθηκε για πάντα στα βάθη του αχανούς σύμπαντος;
Επιτέλους, όλες οι απαντήσεις σήμερα, στο τελευταίο κεφάλαιο του νεανικού μυθιστορήματος : Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες

…………….

……………

.

.

Σε μια εβδομάδα το μυθιστόρημα θα μετακομίσει σε δική του ενιαία σελίδα, εμπλουτισμένο με εικόνες και συνδέσμους, σε μια προσπάθεια να αποκτήσει διαδραστικό περιεχόμενο.

………………………

……………………..

.

.

Και μια έκκληση για βοήθεια :
Στο όλα για τα παιδιά έχω αναρτήσει το Word για παιδιά.
Πρόκειται για μια παρουσίαση φτιαγμένη σε powerpoint,  την οποία είχα ανεβάσει μέσω της σελίδας powershow.com, η οποία μέχρι τώρα παρείχε δωρεάν υπηρεσίες και η οποία πλέον, από τον 3/2011 κόβει αυτού του είδους τις κακές συνήθειες, ζητώντας χρήματα για τη παροχή των υπηρεσιών της.
Σημειώνω ότι το βασικό μου θέμα είναι ότι η ανάρτηση θέλω να λειτουργεί σαν παρουσίαση, δηλαδή η πλοήγηση ανάμεσα στις οθόνες να γίνεται  μόνο με τα κλικ του πόντικα, γι΄ αυτό και δεν εξυπηρετεί κάτι σε ταινία/φιλμ κ.λπ.
Δοκίμασα τα εγγραφα της google (αν δε βρω κάτι καλύτερο μάλλον εκεί θα μείνω) αλλά το πρόβλημα είναι ότι μου εξαφανίζει τις κινήσεις μέσα στις διαφάνειες.
Καμιά ιδέα;

Νεανικοί Ερωτες

Posted in των παιδιών with tags , , on Ιουνίου 6, 2010 by houlk

Αφιερωμένο στη wilma, στην elf, στη manetarius, στη cleareaching και σε όλες τις άλλες μανούλες…

.

.

.

Εδώ , στη μικρή μας  βλογογειτονιά έχουμε πολλές μανούλες.
Νέες μανούλες.
Που μεγαλώνουν τα μικρούλια τους, με κόπο, με αγωνία, με κούραση.

Που ξεθεώνονται ολημερίς κι ολονυχτίς , καταθέτοντας το απόθεμα της ψυχής τους για να διαχειριστούν  το κλάμα των μωρών τους, το ξενύχτι τους,  το φαγητό τους, τις ιώσεις τους, τα εμβόλιά τους, τα δοντάκια τους, τα σχολεία τους…

.
Που ξεχνάνε τον εαυτό τους, που  γίνονται χίλια κομμάτια για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους , να τα προστατεύσουν, να τα διδάξουν και να διδαχθούν απ΄ αυτά  συνάμα,

.
Που τα καμαρώνουν μέρα με τη μέρα, να ανθίζουν, να παίζουν, να γελάνε, να μαθαίνουν  να μιλάνε , να αγαπάνε, να περπατάνε, να ανασαίνουν, να ζουν…

.

.

Κουράγιο κορίτσια. Πολύ σύντομα όλες οι αναμνήσεις από αυτή τη δύσκολη –μα και τόσο όμορφη περίοδο- θα συνοψίζονται σε ζεστές μνήμες από γελάκια, αγκαλίτσες, φιλάκια, χαδάκια. Όλα τα δύσκολα θα βυθιστούν στη λησμονιά. Και θα ηρεμήσετε, -όσο μπορεί ποτέ μια μανούλα να ηρεμήσει- και θα ξεκουραστείτε –όσο μπορεί ποτέ μια μανούλα να ξεκουραστεί- και θα περάσει κάμποσος καιρός μέχρι…

………………..

……………….

μέχρι την απίστευτη εκείνη περίοδο, που, απροειδοποίητα, σα σίφουνας θα σαρώσει το σπιτικό σας ένα πρωινό,

τότε που θα δείτε το γλυκό σας παιδάκι να μεταμορφώνεται σε ένα άγριο, ανεξέλεγκτο θηριάκι, χωρίς φραγμούς, χωρίς όρια,

τότε που θα διαπιστώσετε ότι το παιδάκι σας, που μέχρι τότε αρκούσε να το αγριοκοιτάξετε για να συμμορφωθεί στο σπιτικό στάτουςκβό, δεν υπακούει σε τίποτε πιά,

τότε που το τρυφερό μαγουλάκι, που το χαϊδεύατε, το φιλούσατε και ήταν πιο μαλακό κι από μετάξι, θα αρχίσει, να αγριεύει, να σκουραίνει, να τσιμπάει,

τότε που, το μωρό σας, που πάντα λαχταρούσε την αγκαλιά σας, τα χάδια σας, τα φιλιά σας, που σας κύτταζε κι έλιωνε, θα σας σπρώχνει με τσαντίλα στην άκρη,  σε κάθε απόπειρα εκδήλωσης από μέρους σας τρυφερότητας και στοργής,

τότε που το μικρό σας, με κοκοράκια στη φωνή,  θα ωρύεται για τη γονέικη καταπίεση, και θα βρεθείτε αντιμέτωπες ξαφνικά με αναίτιους χειμάρρους  από κλάματα, νεύρα, θυμούς,

Τότε που θα καταλάβετε ότι το παιδάκι σας μπήκε στην ΕΦΗΒΕΙΑ.
Και ότι όλα στη ζωή του πέρασαν σε δεύτερη μοίρα.
Και στη πρώτη θέση στρογγυλοκάθισε ο Ερωτας.

……………………..

Διακοπές στη λατρεμένη Χαλκιδική.
Αμμουδερές ακτές, καταγάλανα νερά,  ψαράκι, αραλίκι.
Στον αέρα πιάνω ότι το κοριτσάκι μου είναι «κάπως». Λίγο αφηρημένη, λίγο νευρική, κάτι να μου ζητάει επίμονα το κινητό μου για να στείλει μηνύματα στη κολλητή της στην Αθήνα, να της πει πώς περνάει – μηνύματα, που για να τα στείλει, βγαίνει από το δωμάτιο και περιπλανιέται στο κήπο του ξενοδοχείου ή στην ακροθαλασσιά, μόνη, αυτή, που πάντα ήθελε να είναι με παρέα …

Ένα απογευματάκι, αρχίζει να λυσσάει να πάμε για «ψώνια». Θέλει να αφήσουμε πίσω τους άντρες της οικογένειας και να πάμε μια βόλτα οι δυό μας. Να πάμε να χαζέψουμε τα μαγαζιά. To ψώνινγκθέραπυ  είναι ένα σπορ, το οποίο εκ γενετής σχεδόν, το μωρό μου  λατρεύει και φροντίζει να επιδίδεται σε αυτό, όποτε του δοθεί ευκαιρία.   Είναι επίσης μια βασική αιτία για τους καυγάδες μας, μια που εγώ, για να προχωρήσω σε καινούργιες αγορές πρέπει να έχουν αποσβεστεί πλήρως οι προηγούμενες (κάτι σαν να έχουν λιώσει ας πούμε τα ρούχα επάνω μου)

Μια που είμαστε διακοπές, χαλαροί κι ωραίοι όλοι μας, αποφασίζω να μην της χαλάσω το χατίρι. Βγαίνουμε οι δυό μας στα σοκκάκια να περιεργαστούμε τα σταντ με τα τουριστικά μπιχλιμπίδα.
Και τη βλέπω, τη νοιώθω, την οσμίζομαι.
Κάτι τη τρώει. Κάτι θέλει να μου πει.
Και σκάει η βόμβα : «Μαμά, εσύ είσαι πιστή στο μπαμπά;» Και πριν προλάβω, όχι να απαντήσω, αλλά ούτε καν να συνειδητοποιήσω την ίδια την ερώτηση  «Γιατί εγώ», συνεχίζει ακάθεκτη, «είμαι πιστή στις σχέσεις  μου.»
Σμπαρακουάκ !!! Σχέσεις; Το μικρό μου; Το μωρό μου; Το Δικό μου Μωρό; Το ΜΟΛΙΣ 14 ετών;
Ξεροκαταπίνω και εξετάζω με ιδιαίτερη προσοχή ένα χαϊμαλί, που κρέμεται σε ένα σταντ. Το επεξεργάζομαι, προσπαθώντας να ηρεμήσω τις σκέψεις μου, που, σα μαϊμούδια ξεπετάγονται από κάθε ρεματιά  του εγκεφάλου μου.
«Μαμά, με ακούς;»
«Τι; Συγγνώμη μωρό μου, δε πρόσεχα (Πού σαι Λαμπέτη, να θαυμάσεις ερμηνεία μάνας, ήρεμης και ψιλοαδιάφορης για όσα φτάνουν στα αυτιά της !) Ωραίο δεν είναι αυτό το κολιεδάκι; Να το πάρουμε για τη Μαρία; Λοιπόν, τι έλεγες; Σχέσεις; Τι σόι σχέσεις;»
Και πέφτει ξανά η βόμβα, μεγατόνων αυτή τη φορά.
«Τάχω με ένα παιδί.»
(Το χαϊμαλί μπροστά μου ξαφνικά αποκτά εξαιρετικό ενδιαφέρον και η Λαμπέτη συνεχίζει να μιλάει μέσα μου)
«Ναι, ε; Μα, κύττα τι νόστιμα πραγματάκια έχουν αυτά τα τουριστικά μαγαζάκια. Με ποιόν;»
«Δεν τον ξέρεις. Κεμ τον λένε.»

(ΔΕΝ τον ξέρω!!!)
Γρήγορη ανεπιτυχής απόπειρα ταύτισης του υποκοριστικού με κάποιο αντίστοιχο ελληνικό κύριο. Ο Κωστής θα μπορούσε να γίνει Κως και ο Δημήτρης Ντιμ σε κάποια μεταμοντέρνα εκδοχή. Αλλά Κεμ; Μήπως από…Κεμάλ;
Και καταλήγω στο αυτονόητο συμπέρασμα;
«Ξένος είναι; Τι; Ρώσος; Αλβανός;»
«Ελα, ρε μαμά. Γκραφιτάς είναι το παιδί.»

Νέα προσπάθεια γρήγορης ανάκλησης στη μνήμη χωρών, που αρχίζουν από Γκρ- . Γκρ… Γκρ…  Γρουεφσκυ… Γκρουέλα … Γκριφόν…. Γκραν Κάνυον …μπα…όχι (το κέρατό μου, πάντα ήμουν αδύνατη στη Γεωγραφία και τώρα, με όλες αυτές τις αλλαγές, που έχουν γίνει στα βαλκάνια…)
«Και κατά που πέφτει η χώρα του;»
«Μμμμμμμμ, εξυπνάδες. Κάνει γκράφιτι, σου λέω. Κεμ είναι η ταγκιά του.»

Ταγκιά; Κεμ; Γκραφιτάς;
Τέλος. Ο εγκέφαλός μου αδυνατεί να διαχειριστεί και να επεξεργαστεί τη συγκεκριμένη πληροφόρηση.
Και καταλήγω σε μια τελευταία απελπισμένη προσπάθεια ανάλυσης της κατάστασης:
«Παιδάκι μου, πώς τον βάφτισαν;»
«Βασίλη.»

(Το ΄ξερα! Όλοι οι απατεώνες έχουν διπλά ονόματα. Τον τσάκωσα)
«Και δε μου λες; Που τον γνώρισες και δεν τον ξέρω εγώ;»
Και να διευκρινίσω εδώ, πριν αρχίσουν τα κακόβουλα σχόλια πως,  όχι ότι κάνω έλεγχο στα παιδιά μου, αλλά γνωστούς, συμμαθητές, φίλους, γνωστούς φίλων, φίλους συμμαθητών κλπ, -με εννοήσατε πιστεύω- ΟΛΩΣ συμπτωματικά, τυγχάνει να τους γνωρίζω. Αυτός ο γκραφιτάς, πώς μου ξέφυγε;
«Στο εμεσεν.»
Στο ΜΣΝ!!!
…….καταραμένη τεχνολογία… Σϊγουρα, πρόκειται για κάποιον ανώμαλο διεστραμμένο αλήτη, ή κάποιον σεξομανή πορνόγερο – αν όχι , για κάποιον αιμοσταγή σχιζοφρενή δολοφόνο, με πριόνι η με τανάλια, που έχει βάλει το μωρό μου στο μάτι, να το παρασύρει, να το διαφθείρει, να το βιάσει, να το εκμεταλλευτεί,  να το…

Πόσα να αντέξει μια έρημη μάνα πια σ΄ αυτή τη ζωή; Κρύος ιδρώτας με λούζει.
«Και πώς βρέθηκε στο ΜΣΝ σου;»
«Είναι συμμαθητής και φίλος της Μάρας»
(της κολλητής της κόρης μου, που όμως πάει σε άλλο σχολείο, διότι ως γνωστόν, εγώ η βαριά κι ασήκωτη έχω βγάλει ένα παιδί, έξω καρδιά, κοινωνικό, που οι φιλίες του επεκτείνονται σε τρία δημοτικά, δύο γυμνάσια και τρία λύκεια.
«Μμμμάλιστα.  Και τώρα, πού είναι; Διακοπές;»
«Μπα! Στην Αθήνα είναι, γιατί διαβάζει. Έμεινε στη Γεωγραφία και πρέπει να ξαναδώσει εξετάσεις»

– ΕΜΕΙΝΕ;;; ( Παίρνω βαθιά ανάσα και προσπαθώ να δώ δε μπράιτ σάιτ.) Ναι, αλλά στη Γεωγραφία. Πάλι καλά. Θα μπορούσε να είχε μείνει στην ιστορία και εκεί θα τα τα χαλάγαμε – α! όλα κι όλα – σ΄ αυτά τα θέματα εκπτώσεις δεν κάνω.
Και η απόπειρα ψαρέματος συνεχίζεται. Μαθαίνω λοιπόν σιγά σιγά, ότι είναι και αυτός 14 ετών (ΧΑ!-  λες και δεν υπάρχουν δεκατετράχρονοι αιμοσταγείς δολοφόνοι). Ότι μένει στη γειτονιά μας, ότι οι γονείς του (ναι, ναι, τόσο νέα και έχω ήδη συμπεθέρια! ) είναι υπάλληλοι σε μια εταιρεία (κύττα ο αλήτης, πως το έχει φτιάξει το σκηνικό, τόσο αριστοτεχνικά, να δείχνει σχεδόν φυσιολογική οικογένεια) και με τη κόρη μου συναντιώνται  τα Σαββατα, που βγαίνουν με τις παρέες τους στα «στέκια» της γειτονιάς μας (Γκούντις, ΜακΝτόναλντ κ.λπ ).
Κλώθωντας, γυροφέρνοντας, στριφογυρίζοντας τη συζήτηση μια από δω, μια από εκεί, πλησιάζω στο καίριο σημείο.
Τι, ποιο καίριο σημείο;

Το ΣΕΞ φυσικά.

(Μη παρεξηγηθώ- Δεν έχω τίποτε εναντίον του σεξ –ίσα ίσα, που το θεωρώ κινητήρια δύναμη, τη μέγιστη απόλαυση, ΑΛΛΑ σε ό, τι αφορά στο παιδί μου, όσο το δυνατόν αργότερα. ΣΑΦΕΣ; )
Και μετά από μια περίτεχνη στρατηγική καταλήγω :
«Και τι κάνετε, όταν είστε οι δυό σας;»
Και έρχεται η εντελώς απαξιωτική απάντηση, ….
«Τι λες να κάνουμε ρε μαμά; Μου δίνει κανένα φιλάκι.
Σιγά μη κάνουμε και σεξ στην ηλικία μας!!!»

………………..
Όταν τελείωσε η συζήτησή μας ήμουν σίγουρη ότι είχα περάσει το πρώτο μου ψιλο-εγκεφαλικό.
Το δεύτερο το πέρασα, όταν, γυρίζοντας στην Αθήνα, βρήκα λερωμενο το τοίχο απέναντι από το σπίτι μας με μια καρδιά και κάτι μουτζούρες, που η κόρη μου με περηφάνεια μου εξήγησε ότι ήταν η ταγκιά του «γαμπρού» .

.

.

Το τρίτο εγκεφαλικό το έπαθα όταν ήρθε ο λογαριασμός του κινητού μου…

.

.

.

Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες (3)

Posted in των παιδιών with tags , , , on Απρίλιος 24, 2010 by houlk

Σήμερα,  το τρίτο  κεφάλαιο.

Ο Αγνωστος Θείος

Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες (2)

Posted in των παιδιών with tags , , , on Απρίλιος 17, 2010 by houlk

Σήμερα, το δεύτερο κεφάλαιο.

ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΙΣΟΔΟΥ

Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες

Posted in των παιδιών with tags , , , on Απρίλιος 11, 2010 by houlk

.

.

Προσοχή ! Προσοχή!

Ένας τρελός επιστήμονας, μια μυστηριώδης σκουληκότρυπα και ένα κομπιούτερ οδηγούν, μέσα από δύσκολους γρίφους, μια παρέα παιδιών, σε μια μεγάλη έκπληξη.

Στο «Όλα για τα παιδιά», ξεκινάει το εφηβικό μυθιστόρημα :

«Πέρα από το χώρο και το χρόνο :

Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες.»

Σήμερα το πρώτο Κεφάλαιο.