Μαύρος Σεπτέμβρης

Posted in προσωπικά, αγαπημένα κείμενα on Οκτώβριος 10, 2010 by houlk

Σεπτέμβρης.
Έχω αρχίσει πια να τον φοβάμαι αυτό το μήνα.
Τα τελευταία χρόνια, όλα τα άσχημα γεγονότα της ζωής μου εκτυλίσσονται συνήθως Σεπτέμβρη μήνα.
Γιατί αυτός ο Σεπτέμβρης θα αποτελούσε εξαίρεση;
Δε πρόφτασα να πω ‘ Δόξα σοι ο Θεός’ και ξανάρχισα τα «Βόηθα Παναγιά μου».
Ξανά γιατροί, νοσοκομεία, εγχειρήσεις  για τον άντρα μου αυτή τη φορά.
.

.

Και μέσα σ΄ όλα, ένας καλός φίλος, ένας γλάρος, πέταξε για πάντα μακριά.

«Μου ‘πε κι άλλα – μου ‘πε κι άλλα
ώσπου άρχισε ψιχάλα…
έλα, μου ‘πε, πάμε τώρα
δε φοβόμαστε τη μπόρα…

Θα πετάξουμε παντού
έχω θύελλα στο νου
αστραπή μες στην καρδιά μου
ουρανό τα όνειρά μου.»


Καλό Ταξίδι, Γλάρε μου.
Καλές πτήσεις, χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς, χωρίς δεσμεύσεις .

.

.

.

.

.

.

 

Ώστε λοιπόν αυτός είναι ο  παράδεισος, σκέφτηκε και χαμογέλασε με τον εαυτό του.  Δεν ήταν βέβαια πολύ ευλαβικό το να μελετάς τον παράδεισο την ώρα ακριβώς, που πετάς για να τον φτάσεις.
Καθώς ερχόταν   απ΄ τη γη, πάνω από τα σύννεφα και σε στενό σχηματισμό με τούς δυο λαμπερούς γλάρους, είδε πως και το δικό του σώμα γινόταν φωτερό όπως το δικό τους. Είναι αλήθεια πως βρισκόταν εκεί ο ίδιος νέος Ιωνάθαν Γλάρος, αυτός που είχε πάντα ζήσει πίσω από τα χρυσαφένια μάτια του· η εξωτερική του όμως όψη είχε αλλάξει.
Το ένιωθε σα σώμα γλάρου, αλλά  πετούσε κιόλας πολύ καλύτερα από όσο είχε ποτέ πετάξει το παλιό του σώμα. Για φαντάσου, σκέφτηκε, με τη μισή προσπάθεια, θα πετύχω διπλάσια ταχύτητα, θα διπλασιάσω την επίδοση της καλύτερής μου μέρας στη γη.
Τα φτερά του λαμπύριζαν τώρα με μια φωτεινή λευκότητα, και οι φτερούγες του ήταν λείες και τέλειες λες κι ήταν φύλλα γυαλισμένο ασήμι. Άρχισε, όλος χαρά, να τα γνωρίζει, να βάζει δύναμη στα καινούργια του φτερά.
Πετώντας διακόσια πενήντα μίλια την ώρα ένιωσε πως πλησίαζε τη μέγιστη ταχύτητα πτήσης σε σταθερό ύψος. Στα διακόσια εβδομήντα τρία, νόμισε πως πετούσε όσο πιο γρήγορα μπορούσε κι ένιωσε μια ελαφριά απογοήτευση. Υπήρχε κάποιο όριο στο τι μπορούσε το καινούργιο σώμα, και μολονότι ήταν πολύ ανώτερο από την παλιά του επίδοση πτήσης σταθερού ύψους, ήταν και πάλι ένα όριο, που θα χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια για να το ξεπεράσει. Στον παράδεισο, σκέφτηκε, δεν έπρεπε να υπάρχουν όρια.
Τα σύννεφα ξάνοιξαν, οι συνοδοί του φώναξαν, «Χαρούμενες προσγειώσεις, Ιωνάθαν», και χάθηκαν στον ουρανό.
Πετούσε πάνω από μια θάλασσα, προς μια δαντελωτή ακτή. Ελάχιστοι γλάροι έκαναν ασκήσεις με τα ανοδικά ρεύματα στους απότομους βράχους. Πέρα μακριά στα βορεινά, στην άκρη του ορίζοντα, πετούσαν μερικοί ακόμα. Καινούργια θεάματα, καινούργιες σκέψεις, καινούργια ερωτήματα. Γιατί τόσοι λίγοι γλάροι; Ο παράδεισος θα έπρεπε να μυρμηγκιάζει γλάρους! Και γιατί είμαι, ξαφνικά, τόσο κουρασμένος; Υποτίθεται πως οι γλάροι στον παράδεισο δεν κουράζονται και δεν κοιμούνται ποτέ.
Πού το  άκουσε αυτό; Η ανάμνηση της ζωής του στη Γη άρχισε να σβήνει. Η Γη ήταν ένας τόπος όπου έμαθε πολλά πράγματα, είναι αλήθεια, αλλά  οι λεπτομέρειες άρχιζαν να θολώνουν— θυμόταν κάτι για τον αγώνα για το φαγητό, πως ήταν Απόκληρος.
Δώδεκα γλάροι από την ακτή ήρθαν να τον συναντήσουν, δίχως κανένας τους να αρθρώσει λέξη. Ένιωσε μόνο πως ήταν ευπρόσδεκτος και πως ήταν σαν στο σπίτι του. Ήταν μια μεγάλη μέρα της ζωής του, μια μέρα που το ξημέρωμά της δεν μπορούσε πια να το θυμηθεί.
Γύρισε για να προσγειωθεί στην παραλία, χτυπώντας τα φτερά του για να σταματήσει λίγα εκατοστά στον αέρα, και να σταθεί  ύστερα απαλά στην άμμο. Προσγειώθηκαν κι οι άλλοι γλάροι, αλλά ούτε ένας τους δεν φτερούγισε ούτε τόσο δα. Πετιόντουσαν στον άνεμο, με ορθάνοιχτες τις λαμπρές φτερούγες τους, κι ύστερα με κάποιο τρόπο άλλαζαν την κλίση των φτερών τους, ώσπου να σταματήσουν την ίδια  στιγμή που τα πόδια τους άγγιζαν τη γη. Ήταν μια κίνηση με θαυμάσιο έλεγχο, όμως ο Ιωνάθαν ήταν τώρα πολύ κουρασμένος για να τη δοκιμάσει. Όρθιος εκεί στην παραλία, πάντα δίχως να λεχθεί το παραμικρό, αποκοιμήθηκε.
Τις μέρες που ακολούθησαν, ο  Ιωνάθαν αντιλήφθηκε πως σ᾿ αὐτὸν τον τόπο μπορούσε να μάθει για το πέταγμα τόσα, όσα είχε μάθει στην περασμένη του ζωή. Αλλά με μια διαφορά. Υπήρχαν εδώ  γλάροι που σκέφτονταν όπως εκείνος. Για τον καθένα τους, το πιο σημαντικό πράγμα ήταν να προοδεύσουν και να φτάσουν την τελειότητα σε ό,τι αγάπησαν περισσότερο στη ζωή, κι αυτό ήταν το πέταγμα. Ήταν υπέροχα πουλιά όλα τους, και πραγματοποιούσαν τις ασκήσεις τους ώρες ολόκληρες καθημερινά, δοκιμάζοντας την πιο τολμηρή αεροναυτική.
Για πολύ καιρό, ο Ιωνάθαν ξέχασε τον κόσμο από όπου είχε έρθει, τον τόπο εκείνο όπου οι γλάροι στο Σμήνος ζούσαν με τα μάτια κλειστά μπροστά στη χαρά της πτήσης, χρησιμοποιώντας τα φτερά τους μόνο μέσα με σκοπό να βρίσκουν τροφή και να τσακώνονται ποιος θα την αρπάξει. Όμως που και που, για μια στιγμή μόλις, θυμόταν.
Το θυμήθηκε μια φορά που είχε βγει με τον εκπαιδευτή του, καθώς ξαπόσταιναν στην παραλία ύστερα από μια σειρά περιστροφές με διπλωμένα τα φτερά.
«Που είναι όλος ο κόσμος, Σάλλιβαν;» ρώτησε σιωπηλά, απόλυτα εξοικειωμένος τώρα με την απλή τηλεπάθεια που χρησιμοποιούσαν αυτοί οι γλάροι αντί για στριγκλιές και ρεκάσματα. «Γιατί δεν είμαστε περισσότεροι εδώ; εκεί από όπου ήρθα υπήρχαν…».
…«Χιλιάδες, πολλές χιλιάδες γλάροι. Το ξέρω». ο Σάλλιβαν κούνησε το κεφάλι του. «Η μόνη απάντηση που βρίσκω, Ιωνάθαν, είναι πως είσαι στ΄ αλήθεια από τα πουλιά που ξεχωρίζουν, ένα στο εκατομμύριο. Οι περισσότεροι ερχόμαστε εδώ πάρα πολύ αργά. Περάσαμε από έναν κόσμο σε άλλο που ήταν σχεδόν απαράλλαχτος, ξεχνώντας αμέσως από που είχαμε έρθει, δίχως να νοιαζόμαστε για που πηγαίναμε, ζώντας στιγμή τη στιγμή. Φαντάστηκες ποτέ πόσες ζωές πρέπει να περάσαμε πριν καν να διαβλέψουμε πρώτη φορά τη σκέψη πως η ζωή προσφέρει πολλά περισσότερα από το φαγητό, τους τσακωμούς, τη δύναμη στο Σμήνος; Χίλιες ζωές, Ιων, δέκα χιλιάδες ζωές! Κι ύστερα άλλες εκατό ζωές ώσπου να αρχίσουμε να μαθαίνουμε πως υπάρχει κάτι που λέγεται τελειότητα, κι άλλα εκατό χρόνια για να καταλάβουμε πως σκοπός στη ζωή μας είναι να ανακαλύψουμε αυτή την τελειότητα και να την αναδείξουμε. Ο ίδιος κανόνας ισχύει, φυσικά, και για μας τώρα: διαλέγουμε τον επόμενο μας κόσμο μέσα από τα όσα μαθαίνουμε σε τούτον. Αν δε μάθεις κάτι, τότε ο επόμενος θα είναι όμοιος με τούτον, με τους ίδιους φραγμούς και τα ιδία ασήκωτα βάρη που θα πρέπει να ξεπεράσεις».
Άπλωσε τα φτερά του και στράφηκε απέναντι στον άνεμο. «Εσύ όμως, Ίων», είπε, «έμαθες τόσα πολλά μονομιάς, ώστε δε χρειάστηκε να περάσεις χίλιες ζωές για να φτάσεις σε τούτη».

(Richard Bach – Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον)

 

Καλοκαίρι 2010

Posted in προσωπικά, αναμνήσεις with tags , , , , , on Σεπτεμβρίου 17, 2010 by houlk

Και με τις πρώτες φθινοπωριάτικες βροχούλες, αποφάσισα να συμμαζευτώ πιά και να σκάσω μύτη, δειλά-δειλά, στις γνωστές μου διαδικτυακές γειτονιές.
Αυτό το καλοκαίρι χάθηκα, γιατί πέρασα καλά, πολύ καλά, πάάάάάάρα πολύ καλά.
Βγήκα, κολύμπησα, χόρεψα έφαγα, ήπια, αλλά κυρίως γύρισα, γύρισα πολύ.
Και μια που τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, σταματώ πάραυτα, και αφήνω  να μιλήσουν οι εικόνες.

Προορισμός Νο 1 : ΣΥΡΟΣ

Σύρος, Ερμούπολη

(Καλές οι εικόνες, αλλά δε κρατιέμαι να μη πω επιγραμματικά δυο λόγια  γι΄ αυτό το νησί, που επισκέφθηκα για πρώτη φορά φέτος.
Εντυπώσεις; Λλλλλλλλλλλλλλλλάτρεψα την Ερμούπολη.
Οι Συριανοί διαθέτουν ένα σπάνιο χάρισμα, που τους κάνει να ξεχωρίζουν- κάτι περισσότερο από την απλή ευγένεια : αρχοντιά .

Όταν φτάσαμε, Σάββατο απόγευμα, διαπίστωσα ότι τα μαγαζιά  ήταν κλειστά και παρέμειναν κλειστά καθ΄ όλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Μαγκιά τους και ρισπέκτ. Τους βγάζω το καπέλλο, που δίνουν σημασία στη ποιότητα της ζωής τους .

Σε όλη τη πόλη κυριαρχούν (Ιωνάθαν, πέρνα σε παρακαλώ στην επόμενη παράγραφο) οι γάτες. Και τις λατρεύω τις γάτες.

Γατί Συριανό και παιχνιδιάρικο

Επίσης στη πάλη υπάρχουν άφθονα γλυκοπωλεία!!! Ναι, μετά τη ΣαΛΛονίκη ανακάλυψα και άλλο ένα μέρος, όπου μπορείς να κάτσεις για να απολαύσεις ένα ραβανί, ένα εκμέκ, μια καρυδόπιττα βρε αδελφέ! Αμάν, πια με τις καφετέριες.

Σύρος, Γλυκοπωλείο!

Τέλος, τι να πω για τη παλιά πόλη, την Άνω Σύρο; Ξαφνικά, με ένα μαγικό τρόπο,  βρίσκεσαι σε μιαν άλλη εποχή. Πεντακάθαρη, με τα σπιτάκια της ορθάνοιχτα, παππούδες και γιαγιάδες να ξεπετάγονται στα δαιδαλώδη σοκάκια της ανεβοκατεβαίνοντας με απίστευτη άνεση τα χωρίς τελειωμό σκαλοπάτια (είμαστε άχρηστοι εμείς η νέα (νέα; Χμ) γενιά –το διαπιστώνω συνέχεια). Και σε ολόκληρη τη παλιά πόλη ΟΥΤΕ ΕΝΑ  από αυτά τα κακόγουστα τουριστικά μαγαζιά,  τα γεμάτα με τα άθλια μέιντ ιν τσάινα ‘λοβ γκρης’ . Ξανά – μανά Ρησπέκτ.)

Σύρος : Ανω Πόλη

Σύρος : Ανω Πόλη

Σύρος : Ανω Πόλη

Σύρος : Ανω Πόλη

Σύρος, Ανω Πόλη, Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη

Σύρος : Ανω Πόλη

Προορισμός Νο 2 : ΛΕΥΚΑΔΑ

Να μου το προσέξουν το αγαπημένο μου νησί. Το Κάθισμα έχει αρχίσει και βρωμίζει επικίνδυνα και η ποιότητα των υπηρεσιών μου φάνηκε φέτος πεσμένη αισθητά.

Πάντα όμως η Λευκάδα θα κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στη καρδιά μου.

Λευκάδα : Σύβοτα

Λευκάδα : Σύβοτα

Λευκάδα : Αη-Γιάννης

Λευκάδα : Αη-Γιάννης

Λευκάδα, Ηλιοβασίλεμα

Προορισμός Νο 3 : ΓΥΘΕΙΟ

Μακράν η πιο βρώμικη πόλη της Ελλάδας –. Τα σκουπίδια, σχηματίζανε λόφους, βουνά, βουνοπλαγιές. Φυσικά και ΔΕΝ τα έβγαλα φωτογραφία. Προτίμησα –παρ΄ όλη τη σύγχυσή μου- να απαθανατίσω κάποια όμορφα σημεία.

Γύθειο

Γύθειο : Ο πύργος του Τζαννή

Γύθειο : Ο πύργος του Τζαννή

Προορισμός Νο 4 : ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ

Χωρίς σχόλια – εδώ ισχύει το « μια εικόνα χίλιες λέξεις….»
(Αν και, φοβάμαι πως όσες εικόνες και να παραθέσω ούτε στο παραμικρό δε θα μπορέσω να σας μεταδώσω την αίσθηση της απίστευτης ομορφιάς)

Ελαφόνησος : Τα νησιά της Παναγιάς

Ελαφόνησος : Παραλία του Σίμου

Ελαφόνησος : Σίμος

Ελαφόνησος : Σίμος

Ελαφόνησος : Αγιος Σπυρίδων

Ελαφόνησος : Ηλιοβασίλεμα

Αντε και του χρόνου!


Πάμε τώρα για ένα συγκλονιστικό φθινόπωρο!

Νεανικοί Ερωτες

Posted in των παιδιών with tags , , on Ιουνίου 6, 2010 by houlk

Αφιερωμένο στη wilma, στην elf, στη manetarius, στη cleareaching και σε όλες τις άλλες μανούλες…

.

.

.

Εδώ , στη μικρή μας  βλογογειτονιά έχουμε πολλές μανούλες.
Νέες μανούλες.
Που μεγαλώνουν τα μικρούλια τους, με κόπο, με αγωνία, με κούραση.

Που ξεθεώνονται ολημερίς κι ολονυχτίς , καταθέτοντας το απόθεμα της ψυχής τους για να διαχειριστούν  το κλάμα των μωρών τους, το ξενύχτι τους,  το φαγητό τους, τις ιώσεις τους, τα εμβόλιά τους, τα δοντάκια τους, τα σχολεία τους…

.
Που ξεχνάνε τον εαυτό τους, που  γίνονται χίλια κομμάτια για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους , να τα προστατεύσουν, να τα διδάξουν και να διδαχθούν απ΄ αυτά  συνάμα,

.
Που τα καμαρώνουν μέρα με τη μέρα, να ανθίζουν, να παίζουν, να γελάνε, να μαθαίνουν  να μιλάνε , να αγαπάνε, να περπατάνε, να ανασαίνουν, να ζουν…

.

.

Κουράγιο κορίτσια. Πολύ σύντομα όλες οι αναμνήσεις από αυτή τη δύσκολη –μα και τόσο όμορφη περίοδο- θα συνοψίζονται σε ζεστές μνήμες από γελάκια, αγκαλίτσες, φιλάκια, χαδάκια. Όλα τα δύσκολα θα βυθιστούν στη λησμονιά. Και θα ηρεμήσετε, -όσο μπορεί ποτέ μια μανούλα να ηρεμήσει- και θα ξεκουραστείτε –όσο μπορεί ποτέ μια μανούλα να ξεκουραστεί- και θα περάσει κάμποσος καιρός μέχρι…

………………..

……………….

μέχρι την απίστευτη εκείνη περίοδο, που, απροειδοποίητα, σα σίφουνας θα σαρώσει το σπιτικό σας ένα πρωινό,

τότε που θα δείτε το γλυκό σας παιδάκι να μεταμορφώνεται σε ένα άγριο, ανεξέλεγκτο θηριάκι, χωρίς φραγμούς, χωρίς όρια,

τότε που θα διαπιστώσετε ότι το παιδάκι σας, που μέχρι τότε αρκούσε να το αγριοκοιτάξετε για να συμμορφωθεί στο σπιτικό στάτουςκβό, δεν υπακούει σε τίποτε πιά,

τότε που το τρυφερό μαγουλάκι, που το χαϊδεύατε, το φιλούσατε και ήταν πιο μαλακό κι από μετάξι, θα αρχίσει, να αγριεύει, να σκουραίνει, να τσιμπάει,

τότε που, το μωρό σας, που πάντα λαχταρούσε την αγκαλιά σας, τα χάδια σας, τα φιλιά σας, που σας κύτταζε κι έλιωνε, θα σας σπρώχνει με τσαντίλα στην άκρη,  σε κάθε απόπειρα εκδήλωσης από μέρους σας τρυφερότητας και στοργής,

τότε που το μικρό σας, με κοκοράκια στη φωνή,  θα ωρύεται για τη γονέικη καταπίεση, και θα βρεθείτε αντιμέτωπες ξαφνικά με αναίτιους χειμάρρους  από κλάματα, νεύρα, θυμούς,

Τότε που θα καταλάβετε ότι το παιδάκι σας μπήκε στην ΕΦΗΒΕΙΑ.
Και ότι όλα στη ζωή του πέρασαν σε δεύτερη μοίρα.
Και στη πρώτη θέση στρογγυλοκάθισε ο Ερωτας.

……………………..

Διακοπές στη λατρεμένη Χαλκιδική.
Αμμουδερές ακτές, καταγάλανα νερά,  ψαράκι, αραλίκι.
Στον αέρα πιάνω ότι το κοριτσάκι μου είναι «κάπως». Λίγο αφηρημένη, λίγο νευρική, κάτι να μου ζητάει επίμονα το κινητό μου για να στείλει μηνύματα στη κολλητή της στην Αθήνα, να της πει πώς περνάει – μηνύματα, που για να τα στείλει, βγαίνει από το δωμάτιο και περιπλανιέται στο κήπο του ξενοδοχείου ή στην ακροθαλασσιά, μόνη, αυτή, που πάντα ήθελε να είναι με παρέα …

Ένα απογευματάκι, αρχίζει να λυσσάει να πάμε για «ψώνια». Θέλει να αφήσουμε πίσω τους άντρες της οικογένειας και να πάμε μια βόλτα οι δυό μας. Να πάμε να χαζέψουμε τα μαγαζιά. To ψώνινγκθέραπυ  είναι ένα σπορ, το οποίο εκ γενετής σχεδόν, το μωρό μου  λατρεύει και φροντίζει να επιδίδεται σε αυτό, όποτε του δοθεί ευκαιρία.   Είναι επίσης μια βασική αιτία για τους καυγάδες μας, μια που εγώ, για να προχωρήσω σε καινούργιες αγορές πρέπει να έχουν αποσβεστεί πλήρως οι προηγούμενες (κάτι σαν να έχουν λιώσει ας πούμε τα ρούχα επάνω μου)

Μια που είμαστε διακοπές, χαλαροί κι ωραίοι όλοι μας, αποφασίζω να μην της χαλάσω το χατίρι. Βγαίνουμε οι δυό μας στα σοκκάκια να περιεργαστούμε τα σταντ με τα τουριστικά μπιχλιμπίδα.
Και τη βλέπω, τη νοιώθω, την οσμίζομαι.
Κάτι τη τρώει. Κάτι θέλει να μου πει.
Και σκάει η βόμβα : «Μαμά, εσύ είσαι πιστή στο μπαμπά;» Και πριν προλάβω, όχι να απαντήσω, αλλά ούτε καν να συνειδητοποιήσω την ίδια την ερώτηση  «Γιατί εγώ», συνεχίζει ακάθεκτη, «είμαι πιστή στις σχέσεις  μου.»
Σμπαρακουάκ !!! Σχέσεις; Το μικρό μου; Το μωρό μου; Το Δικό μου Μωρό; Το ΜΟΛΙΣ 14 ετών;
Ξεροκαταπίνω και εξετάζω με ιδιαίτερη προσοχή ένα χαϊμαλί, που κρέμεται σε ένα σταντ. Το επεξεργάζομαι, προσπαθώντας να ηρεμήσω τις σκέψεις μου, που, σα μαϊμούδια ξεπετάγονται από κάθε ρεματιά  του εγκεφάλου μου.
«Μαμά, με ακούς;»
«Τι; Συγγνώμη μωρό μου, δε πρόσεχα (Πού σαι Λαμπέτη, να θαυμάσεις ερμηνεία μάνας, ήρεμης και ψιλοαδιάφορης για όσα φτάνουν στα αυτιά της !) Ωραίο δεν είναι αυτό το κολιεδάκι; Να το πάρουμε για τη Μαρία; Λοιπόν, τι έλεγες; Σχέσεις; Τι σόι σχέσεις;»
Και πέφτει ξανά η βόμβα, μεγατόνων αυτή τη φορά.
«Τάχω με ένα παιδί.»
(Το χαϊμαλί μπροστά μου ξαφνικά αποκτά εξαιρετικό ενδιαφέρον και η Λαμπέτη συνεχίζει να μιλάει μέσα μου)
«Ναι, ε; Μα, κύττα τι νόστιμα πραγματάκια έχουν αυτά τα τουριστικά μαγαζάκια. Με ποιόν;»
«Δεν τον ξέρεις. Κεμ τον λένε.»

(ΔΕΝ τον ξέρω!!!)
Γρήγορη ανεπιτυχής απόπειρα ταύτισης του υποκοριστικού με κάποιο αντίστοιχο ελληνικό κύριο. Ο Κωστής θα μπορούσε να γίνει Κως και ο Δημήτρης Ντιμ σε κάποια μεταμοντέρνα εκδοχή. Αλλά Κεμ; Μήπως από…Κεμάλ;
Και καταλήγω στο αυτονόητο συμπέρασμα;
«Ξένος είναι; Τι; Ρώσος; Αλβανός;»
«Ελα, ρε μαμά. Γκραφιτάς είναι το παιδί.»

Νέα προσπάθεια γρήγορης ανάκλησης στη μνήμη χωρών, που αρχίζουν από Γκρ- . Γκρ… Γκρ…  Γρουεφσκυ… Γκρουέλα … Γκριφόν…. Γκραν Κάνυον …μπα…όχι (το κέρατό μου, πάντα ήμουν αδύνατη στη Γεωγραφία και τώρα, με όλες αυτές τις αλλαγές, που έχουν γίνει στα βαλκάνια…)
«Και κατά που πέφτει η χώρα του;»
«Μμμμμμμμ, εξυπνάδες. Κάνει γκράφιτι, σου λέω. Κεμ είναι η ταγκιά του.»

Ταγκιά; Κεμ; Γκραφιτάς;
Τέλος. Ο εγκέφαλός μου αδυνατεί να διαχειριστεί και να επεξεργαστεί τη συγκεκριμένη πληροφόρηση.
Και καταλήγω σε μια τελευταία απελπισμένη προσπάθεια ανάλυσης της κατάστασης:
«Παιδάκι μου, πώς τον βάφτισαν;»
«Βασίλη.»

(Το ΄ξερα! Όλοι οι απατεώνες έχουν διπλά ονόματα. Τον τσάκωσα)
«Και δε μου λες; Που τον γνώρισες και δεν τον ξέρω εγώ;»
Και να διευκρινίσω εδώ, πριν αρχίσουν τα κακόβουλα σχόλια πως,  όχι ότι κάνω έλεγχο στα παιδιά μου, αλλά γνωστούς, συμμαθητές, φίλους, γνωστούς φίλων, φίλους συμμαθητών κλπ, -με εννοήσατε πιστεύω- ΟΛΩΣ συμπτωματικά, τυγχάνει να τους γνωρίζω. Αυτός ο γκραφιτάς, πώς μου ξέφυγε;
«Στο εμεσεν.»
Στο ΜΣΝ!!!
…….καταραμένη τεχνολογία… Σϊγουρα, πρόκειται για κάποιον ανώμαλο διεστραμμένο αλήτη, ή κάποιον σεξομανή πορνόγερο – αν όχι , για κάποιον αιμοσταγή σχιζοφρενή δολοφόνο, με πριόνι η με τανάλια, που έχει βάλει το μωρό μου στο μάτι, να το παρασύρει, να το διαφθείρει, να το βιάσει, να το εκμεταλλευτεί,  να το…

Πόσα να αντέξει μια έρημη μάνα πια σ΄ αυτή τη ζωή; Κρύος ιδρώτας με λούζει.
«Και πώς βρέθηκε στο ΜΣΝ σου;»
«Είναι συμμαθητής και φίλος της Μάρας»
(της κολλητής της κόρης μου, που όμως πάει σε άλλο σχολείο, διότι ως γνωστόν, εγώ η βαριά κι ασήκωτη έχω βγάλει ένα παιδί, έξω καρδιά, κοινωνικό, που οι φιλίες του επεκτείνονται σε τρία δημοτικά, δύο γυμνάσια και τρία λύκεια.
«Μμμμάλιστα.  Και τώρα, πού είναι; Διακοπές;»
«Μπα! Στην Αθήνα είναι, γιατί διαβάζει. Έμεινε στη Γεωγραφία και πρέπει να ξαναδώσει εξετάσεις»

– ΕΜΕΙΝΕ;;; ( Παίρνω βαθιά ανάσα και προσπαθώ να δώ δε μπράιτ σάιτ.) Ναι, αλλά στη Γεωγραφία. Πάλι καλά. Θα μπορούσε να είχε μείνει στην ιστορία και εκεί θα τα τα χαλάγαμε – α! όλα κι όλα – σ΄ αυτά τα θέματα εκπτώσεις δεν κάνω.
Και η απόπειρα ψαρέματος συνεχίζεται. Μαθαίνω λοιπόν σιγά σιγά, ότι είναι και αυτός 14 ετών (ΧΑ!-  λες και δεν υπάρχουν δεκατετράχρονοι αιμοσταγείς δολοφόνοι). Ότι μένει στη γειτονιά μας, ότι οι γονείς του (ναι, ναι, τόσο νέα και έχω ήδη συμπεθέρια! ) είναι υπάλληλοι σε μια εταιρεία (κύττα ο αλήτης, πως το έχει φτιάξει το σκηνικό, τόσο αριστοτεχνικά, να δείχνει σχεδόν φυσιολογική οικογένεια) και με τη κόρη μου συναντιώνται  τα Σαββατα, που βγαίνουν με τις παρέες τους στα «στέκια» της γειτονιάς μας (Γκούντις, ΜακΝτόναλντ κ.λπ ).
Κλώθωντας, γυροφέρνοντας, στριφογυρίζοντας τη συζήτηση μια από δω, μια από εκεί, πλησιάζω στο καίριο σημείο.
Τι, ποιο καίριο σημείο;

Το ΣΕΞ φυσικά.

(Μη παρεξηγηθώ- Δεν έχω τίποτε εναντίον του σεξ –ίσα ίσα, που το θεωρώ κινητήρια δύναμη, τη μέγιστη απόλαυση, ΑΛΛΑ σε ό, τι αφορά στο παιδί μου, όσο το δυνατόν αργότερα. ΣΑΦΕΣ; )
Και μετά από μια περίτεχνη στρατηγική καταλήγω :
«Και τι κάνετε, όταν είστε οι δυό σας;»
Και έρχεται η εντελώς απαξιωτική απάντηση, ….
«Τι λες να κάνουμε ρε μαμά; Μου δίνει κανένα φιλάκι.
Σιγά μη κάνουμε και σεξ στην ηλικία μας!!!»

………………..
Όταν τελείωσε η συζήτησή μας ήμουν σίγουρη ότι είχα περάσει το πρώτο μου ψιλο-εγκεφαλικό.
Το δεύτερο το πέρασα, όταν, γυρίζοντας στην Αθήνα, βρήκα λερωμενο το τοίχο απέναντι από το σπίτι μας με μια καρδιά και κάτι μουτζούρες, που η κόρη μου με περηφάνεια μου εξήγησε ότι ήταν η ταγκιά του «γαμπρού» .

.

.

Το τρίτο εγκεφαλικό το έπαθα όταν ήρθε ο λογαριασμός του κινητού μου…

.

.

.

Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες (8)

Posted in προσωπικά on Ιουνίου 5, 2010 by houlk

Τι είναι μια μαύρη τρύπα;
Μια σκουληκότρυπα;
Το μυστήριο σιγά σιγά ξεδιαλύνεται

Η μήπως τώρα πυκνώνει περισσότερο;

Στο «Όλα για τα παιδιά», σήμερα το όγδοο κεφάλαια του εφηβικού μυθιστορήματος :

«Πέρα από το χώρο και το χρόνο :
Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες»

Αλλαγή σκηνικού

Posted in προσωπικά on Μαΐου 16, 2010 by houlk

Κάθισα, που λέτε και χάζευα τις τελευταίες αναρτήσεις μου.
Και μου την έδωσε.
Ταπηροκρανίαση λέμε.
Η θεματολογία μου έχει αλλάξει παρασάγγας.
Μέσα στο γενικότερο κλίμα μιζεριάσει κι εγώ.
Ανεπίτρεπτον!
Πού είναι τα «Μαμά, brm…» , τα  «Παππού…Γιαγιά…», τα «Τραπεζικά και άλλα τινά…», οι  «Ανεκπλήρωτοι έρωτες» …;

Τέρμα λοιπόν.
Αλλαγή σκηνικού επειγόντως.
Πρέπει οπωσδήποτε να θυμηθώ να αναρτήσω κάτι από τα παιδιά μου.
Για να μη το κάνουμε απότομα όμως (διάβαζε : επειδή, αυτή τη στιγμή δε προλαβαίνω) και βγούμε μπαμ και κάτω από το κλίμα της εποχής, αναρτώ επί του παρόντος ένα κείμενο, που το θεωρώ πολύ έξυπνο, και που περιγράφει μια χαρά τη κατάσταση μας.

Και… επιφυλάσσομαι.

Κωπηλάτες

«Πριν από μερικούς μήνες, μια ελληνική και μια ιαπωνική εταιρεία είχαν συμφωνήσει να συνδιοργανώσουν κωπηλατικό αγώνα, με πανηγυρικό χαρακτήρα, στη λίμνη των Ιωαννίνων.
Αμέσως, άρχισε μια σκληρή και επίπονη προετοιμασία, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά με τα πιο σύγχρονα μέσα της τεχνολογίας και της αθλητιατρικής. Η νίκη ήταν υπόθεση γοήτρου και επιβεβαίωσης. Όταν ήρθε η μεγάλη μέρα οι δύο ομάδες κατέβηκαν στον αγωνιστικό χώρο, άριστα προετοιμασμένες και αποφασισμένες να διεκδικήσουν τη νίκη. Τα προγνωστικά ήταν αμφίρροπα και η ατμόσφαιρα στις εξέδρες ιδιαίτερα φορτισμένη. Ωστόσο η ιαπωνική λέμβος κέρδισε τον αγώνα με διαφορά ενός χιλιομέτρου από την ελληνική οκτάκωπο.
Το γεγονός επηρέασε αρνητικά την ψυχολογία της ελληνικής ομάδας. Όμως, οι υπεύθυνοι δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια. Το ανώτερο μάνατζμεντ διακήρυξε την αποφασιστικότητά του να εντοπίσει και να εξαλείψει τα αίτια του απίστευτου διασυρμού. Συστάθηκε αμέσως ειδική ομάδα εργασίας για να διερευνήσει όλες τις παραμέτρους του προβλήματος και να προτείνει συγκεκριμένες και άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις.
Μετά από πολύμηνες διαβουλεύσεις, το οδυνηρό συμπέρασμα ήταν ότι στην ιαπωνική λέμβο επτά αθλητές κωπηλατούσαν και μόνον ο όγδοος καθοδηγούσε τους υπόλοιπους, ενώ στην αντίστοιχη ελληνική οι επτά είχαν αναλάβει ρόλο πηδαλιούχου και μόνον ο όγδοος κωπηλατούσε.
Xωρίς να χάσει καιρό, το ανώτερο μάνατζμεντ απευθύνθηκε σε εταιρεία συμβούλων, η οποία και ανέλαβε να συντάξει υπόμνημα για τη σημερινή δομή και μελλοντική αναδιοργάνωση της ομάδας από μηδενική βάση. Μετά από διαβουλεύσεις έξι μηνών και επενδύσεις πολλών εκατομμυρίων, οι σύμβουλοι απέδειξαν με συγκεκριμένα στοιχεία, που δε επιδέχονταν διάψευση, ότι είναι υπεράριθμοι εκείνοι που καθοδηγούν και ελάχιστοι – άρα και ανεπαρκείς- εκείνοι, που κωπηλατούν.
Για να αποφευχθεί νέος διασυρμός απέναντι στους Ιάπωνες, η δομή και η λειτουργία της ομάδας άλλαξε εκ βάθρων. Τώρα πια στην ελληνική λέμβο συμμετείχαν τέσσερις πηδαλιούχοι, ένας διευθύνων πηδαλιούχος, ένας πηδαλιούχος επί τιμή, ένας επιβλέπων γενικών καθηκόντων κι ένας κωπηλάτης. Ακόμα, θεσπίστηκε ειδικό σύστημα αξιολόγησης με βάση τα διεθνή πρότυπα και μεσοπρόθεσμο στόχο να διευρύνεται ο τομέας ευθύνης του πηδαλιούχου, ώστε να παρέχονται πρόσθετα κίνητρα για την άμεση δραστηριοποίησή του. Επιπλέον, δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στην ψυχολογική προετοιμασία, σύμφωνα με τις επιλογές του σύγχρονου μάνατζμεντ και με επιρροές από τη φιλοσοφία και κοσμοθεωρία της Άπω Ανατολής, όπως αυτή αντανακλάται στη φράση-κλειδί «Επικεντρώσου στα ουσιώδη»!.

Στην επόμενη συνάντηση η ιαπωνική οκτάκωπος κέρδισε τον αγώνα με διαφορά δύο χιλιομέτρων.
Αυτή τη φορά το μάνατζμεντ δε δίστασε να λάβει αποφασιστικά μέτρα.

Ο κωπηλάτης απολύθηκε αμέσως λόγω ανεπάρκειας. Οι πηδαλιούχοι αποχώρησαν με τιμές για την προσφορά τους. Η οκτάκωπος πουλήθηκε σε τιμή ευκαιρίας. Οι συμπεφωνημένες επενδύσεις για την κατασκευή υπερσύγχρονης κωπηλατικής λέμβου, αλλά και για την πρόσληψη ταλαντούχων κωπηλατών, πάγωσαν μέχρι νεωτέρας. Τα χρήματα, που εξοικονομήθηκαν, μοιράστηκαν δίκαια ανάμεσα στα στελέχη του ανώτερου μάνατζμεντ, ενώ η εταιρεία συμβούλων έλαβε διαβεβαίωση για συνέχιση της εποικοδομητικής συνεργασίας, προς αμοιβαίο όφελος και των δύο πλευρών!!!»

…………………………………….

…………………………………….

…………………………………….

Εν τω μεταξύ, για να μη ξεχνιόμαστε, ο Αλέξης ψάχνει να βρει ποιος είναι ο άγνωστος, που του μιλάει μέσα από τον υπολογιστή του θείου του.

Στο «Όλα για τα παιδιά», έχουν ήδη αναρτηθεί τα 5 πρώτα κεφάλαια του εφηβικού μυθιστορήματος :

«Πέρα από το χώρο και το χρόνο :

Γρίφοι, Σκουληκότρυπες και Μαύρες Τρύπες»

Και, επειδή σας έπρηξα τελευταία με τα πολιτικοκοινωνικοοικονομικά, σήμερα extra bonus παραμύθι :

Η κυρά της λίμνης

(για όλες τις ρομαντικές ψυχές!!!)

Δράση, Αντίδραση, Απόδραση

Posted in σκεψεις with tags , , , , , , on Μαΐου 9, 2010 by houlk

Το τελευταίο διάστημα, η κρίση είναι το κυρίαρχο ζήτημα στη ζωή μας. Οι δημοσιογράφοι, οι ταξιτζήδες, οι υπάλληλοι –ιδιωτικοί και δημόσιοι-, οι συνάδελφοι μου, οι φίλοι μου, ο άντρας μου, μέχρι και τα παιδιά μου δεν έχουν άλλο θέμα συζήτησης.
Τα περισσότερα μπλογκς ασχολούνται με το θέμα, που είναι πρωτοσέλιδο (και δικαίως) σε όλες τις σελίδες συμβατικής ή ηλεκτρονικής ενημέρωσης.
Έχω διαβάσει  ένα σκασμό άρθρα, που κυμαίνονται από τη  σοβαρή οικονομική ανάλυση μέχρι τη παραφιλολογία και τη συνωμοσιολογία.
Με τόση ανάλυση λοιπόν, κάποια στιγμή έβαλα κάτω τα πράγματα και έβγαλα τα δικά μου συμπεράσματα.
1. Υπαίτιοι της κρίσης  ίσως να είναι  η Γκόλντμαν Σακς,  οι Αμερικάνοι,  οι Γερμανοί, ο Εφραίμ,  οι τραπεζίτες, το ευρώ. Ίσως.
Σίγουρα όμως οι κύριοι υπεύθυνοι είναι οι πολιτικοί μας και εμείς. Οι πολιτικοί μας για την κατάπτυστη  διαχείριση του  δημοσίου χρήματος και την αλόγιστη διασπάθισή του.  ΕΜΕΙΣ, πάλι (τι, ποιοι εμείς; εγώ, εσύ, ο δίπλα σου, η απέναντί σου. ΕΜΕΙΣ – Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΛΑΟΣ) γιατί τους ψηφίσαμε, τους θρέψαμε, τους λύσαμε τα χέρια, τους επιτρέψαμε να μας  χειραγωγήσουν, να μας αποχαυνώσουν και να μας οδηγήσουν στο σημείο, που είμαστε σήμερα.
2. Παντού η αντίδραση ξεχειλίζει. Από τις κουβέντες στο δρόμο, μέχρι τις αναρτήσεις  στα μπλογκια και τους τοίχους στο φέισμπουκ, από παντού ξεπηδάει η οργή, ξεχύνεται η αγανάκτηση, προετοιμάζεται η έκρηξη. Και παντού, η πικρή –η πικρότατη- κουβέντα : …«Έλληνας δεν γεννιέσαι, ούτε γίνεσαι, καταντάς!»
3. Και αρχίζει να αχνοφαίνεται η πρώτη θετική συνέπεια της κρίσης :  ο κόσμος δείχνει να ξυπνάει από την αποχαύνωσή του,  δείχνει να βγαίνει από τη πνευματική του χειμερία νάρκη, μπαίνει πια  στη διαδικασία να σκεφτεί, να βάλει το μυαλό του να δουλέψει. Αρχίζει, (τώρα που το μαχαίρι έφρασε στο κόκκαλο) να ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ σοβαρά πια με τα κοινά.
4.  Και, αρχίζουν και οι προτάσεις, για την αντιμετώπιση της κατάστασης  : Από την αγορά ελληνικών προϊόντων, μέχρι την άρση της βουλευτικής ασυλίας, το μποϊκοτάρισμα των τραπεζών και άλλα, πιο δραστικά μέτρα .
Σταχυολογώ λοιπόν από τον χώρο των ιστολογίων ορισμένες προτάσεις, που έχουν γίνει :

Υπογράψτε για το ΔΝΤ

Διάφορες προτάσεις (κατάργηση νόμου περί ευθύνης υπουργών,  βουλευτικής ασυλίας και άλλα)

Σύσταση Ειδικού Δικαστήριου

Πολιτική ανυπακοή ενάντια στις τράπεζες

Ανελέητο μποϋκοτάζ

Μην τους ξαναψηφίσετε…

Αγοράστε Ελληνικά…

Στηρίξτε τα ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες!

Mη πληρωμη λογαριασμων

ΜΠΟΥΚΟΤΑΖ ΣΤΗ ΛΑΜΟΓΙΑ : ΛΙΣΤΑ ΠΡΟΓΡΑΦΩΝ

Το ορθότερο όλων βέβαια το προτείνει ο Μπαμπάκης καθώς και η σελίδα στο facebook 10 εκ. υπογραφές για να αυτοκτονήσουν οι πολιτικοί που ξευτίλισαν τη χώρα! :με 722 μέλη (Περιγραφή: να μαζέψουμε 10 εκατ. υπογραφές για να εξαναγκάσουμε – με δημοκρατικό ή οποιοδήποτε άλλο τρόπο – τους πολιτικούς που ξευτίλισαν τη χώρα να αυτοκτονήσουν. όσοι δε συμμορφωθούν με τις επιταγές της λαϊκής βούλησης ας ανασκολοπιστούν στον τόπο που διέπραξαν τα εγκλήματά τους μέσα στη βουλή, πάνω στα κότερα των εργοδοτών τους κλπ.

Πρόσφατα Νέα

Ειδήσεις:

ουδείς αυτοκτόνησε μέχρι σήμερα…..)!!!

(και τελος, μια ιδέα, που μας δίνουν οι φίλοι Ιταλοί :

Ομαδική αγωγή για την επιστροφή των χρημάτων που δαπανήθηκαν για εμβόλια Η1Ν1 (Ιταλία)

Εκεί όμως, που οι προτάσεις δίνουν και παίρνουν είναι στο φέισμπουκ. Σελίδες επί σελίδων, ομάδες  επί ομάδων, δίνουν τα ρέστα τους. Τα δίνουν με τον κλασσικό ελληνικό τρόπο. Σποραδικά, διεσπαρμένα, λίγοι από εδώ, περισσότεροι από εκεί προτείνουν όλοι περίπου τα ίδια –σωστά- μέτρα.
Για να μη διακόψω τον ειρμό του κειμένου, στο τέλος της ανάρτησης παραθέτω τις σελίδες που ανακάλυψα κάνοντας αναζήτηση με τους όρους : «Ποθεν έσχες», «υπογραφές» «βουλευτική ασυλία» (Η ορθογραφία διατηρείται, προκειμένου να είναι εφικτή η ταυτοποίηση των σελίδων-επίσης τα μέλη πιθανώς μέχρι  σήμερα να έχουν αλλάξει)

Οσο, για μένα προσωπικά, εκείνο, που με ανησυχεί πάνω απ΄ όλα είναι ότι έχω χάσει κάθε είδος πίστης, ότι δε πιστεύω, πως, ακόμα και αν μας παρασχεθεί κάθε μορφής βοήθεια,  ακόμα και αν ληφθούν τα σκληρότερα δυνατά μέτρα, τελικά θα σωθούμε. Πολύ φοβάμαι, πως ακόμα και αν αρχίσουμε να συμμαζευόμαστε, πάλι στα ίδια θα πέσουμε . Διότι, όπως εξαιρετικά το διατυπώνει ο Allu Fun Marx

Μη λησμονούμε φίλτατοι
πως ζούμε εν Ελλάδι.
Δεν απαιτείται λίπασμα
μα απαιτείται “λάδι”.

Κάτω απ΄ τον ήλιο του πασόκ
και της Νουδού τη φλόγα
ευδοκιμούν τα μιζανθή
και θάλλουν τα λαμόγια.

Και πώς να πιστέψω σε κάτι διαφορετικο όταν διαβάζω συνεχώς και ακαταπαύστως ειδήσεις σαν κι αυτή, ή αυτή, ή αυτή, ή αυτή ή αυτή

Χώρια, που έχω ακόμα την ακλόνητη πεποίθηση  πως  είτε αύριο είτε σε ένα είτε σε δύο χρόνια  γίνουν εκλογές , πάλι οι ίδιοι πολιτικοί, τα ίδια ονόματα, τα ίδια τζάκια θα βρεθούν στην εξουσία.
Τι μένει λοιπόν να γίνει;
Θεωρώ ότι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της κατάστασης ψυχρά και ψύχραιμα είναι η παραδειγματική τιμωρία κάποιων ενόχων. Δεν έχει σημασία ποιών. Δεν έχει σημασία αν θα είναι πράσινοι ή γαλάζιοι. Θεωρώ ότι μόνο το ενδεχόμενο μιας σοβαρής τιμωρίας θα μπορούσε να συγκρατήσει τη διαφθορά και να βάλει ένα τέλος στις έκνομες δραστηριότητες των πολιτικών προσώπων.   Ο φόβος φυλάει τα έρμα, ένα πράμα.
Το πρόβλημα είναι όμως ότι οι αρμόδιοι κωφεύουν, εθελοτυφλούν.

Παρότι όλος ο κόσμος θυμάται, οι μόνοι που δεν θυμούνται φαίνεται πώς είναι οι πολιτικοί και οι εισαγγελείς για να επέμβουν αυτεπάγγελτα, όπου υπάρχει δυνατότητα.
Ρωτάω λοιπόν.

Εμείς, ο απλός ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ λαός μπορούμε να κάνουμε κάτι;

Στο απόσπασμα –δυστυχώς- δε μπορούμε να τους στείλουμε.
Μπορούμε μόνοι μας να τους στείλουμε στα δικαστήρια;
Υπάρχουν ανάμεσά μας κάποιοι νομικοί, δικηγόροι, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν;
Να υποβάλλουμε αγωγές, μηνύσεις για τη ζημιά, που υφιστάμεθα ; για την εξαθλίωση του κράτους;
Υπάρχει κάποιος, που να μπορεί να μας συμβουλέψει πώς μπορούμε να πιέσουμε να περάσουν κάποιοι νόμοι επ΄ ωφελεία της κοινωνίας, πχ. η άρση της βουλευτικής ασυλίας; Η κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών; Η δήμευση περιουσιών, όσων έκλεψαν δημόσιο χρήμα;
Και κυρίως, πώς μπορούμε να πιέσουμε ώστε η Δικαιοσύνη επιτέλους να ‘δει’, να επιτελέσει το έργο της.;
Στο φεισμπουκ μαζεύονται υπογραφές.
Ωφελεί σε κάτι αυτή η κίνηση;
Θέλω να πώ, αν μαζέψεις πχ 100.000 υπογραφές αποκτάς έννομο δικαίωμα να προχωρήσεις σε κάποια κίνηση, η οποία θα επιφέρει αποτελέσματα;
Μπορεί κανείς να απαντήσει υπεύθυνα ώστε να καταφέρουμε να οργανωθούμε με κάποιο τρόπο;

Και ένα τελευταίο.
Για όποιον ξέρει.
Ας υποθέσουμε θεωρητικά ότι διενεργούνται εκλογές και η αποχή ανέρχεται, ας πούμε, στο 70%. Τι συμβαίνει σε αυτή τη περίπτωση; Σχηματίζεται κανονικά κυβέρνηση από το κόμμα, που έχει συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους (έστω και αν οι συνολικές ψήφοι  αντιστοιχούν στο 30% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων) ;;;

Νομίζω ότι έχει φτάσει η ώρα να πάρουμε οι πολίτες τη κατάσταση στα χέρια μας.
Με σωστό τρόπο όμως.
Χωρίς πειραματισμούς.
Οργανωμένα.

Μελετημένα.

Τόσο οργανωμένα και μελετημένα ώστε να γίνουμε επικίνδυνοι για όλα τα λαμόγια.

Όποιος μπορεί να βοηθήσει ας διαδώσει τα ερωτήματα αυτά, ώστε να δοθούν κάποιες απαντήσεις και να μπορέσουμε συστηματικά να οργανωθούμε .
Εφτασε ο καιρός από την αντίδραση να περάσουμε στη δράση και από κει στην απόδραση από την αβουλία, την ανοχή, τη μοιρολατρία.

.

.

Παραθέτω εδώ τις σελίδες της φατσόβιβλου, με τις σχετικές προτάσεις:

1 εκατ. υπογραφές για αγωγές στους υπουργούς που φέσωσαν την Ελλάδα 129.873 μέλη

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ KAI ΣΥΣΠΕΙΡΩΘΕΙΤΕ 2.161 μέλη

ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΧΙ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ !!!!!!!:1.008 μέλη

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ:682 μέλη

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΟΙ; ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΜΕΙΣ!!!:174 μέλη

1.000.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ. ΑΡΣΗ ΑΣΥΛΙΑΣ. ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΦΥΛΑΚΗ. 2.182 μέλη

10.000.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟ Δ.Ν.Τ. 4.700 μέλη

5.000.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ. »ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ» 229 μέλη

ΦΥΛΑΚΗ…. ΣΕ ΟΠΟΙΑ ΚΑΘΙΚΙΑ ΜΑΣΚΑΤΑΚΛΕΒΟΥΝ 469 μέλη

1 εκατ. υπογραφές για να κυκλοφορούν οι βουλευτές υποχρεωτικά με τα Μέσα ΜΜ:5 μέλη

Δήμευσει περιουσίας Εκκλησίας και Μοναστηριών :24 μέλη

ΚΑΤΩ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΤΩΡΑ !!! :16 μέλη

2 EKATOMMYΡΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ…..:Αυτό αρέσει σε 207.236 άτομα.

3 Εκατομμύρια υπογραφές για την άρση της βουλευτικής ασυλίας :Αυτό αρέσει σε 295 άτομα.

ΥΠΕΡ της Καταργησης της Βουλευτικης Ασυλιας (:33.731 people like this.)

ΑΡΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ 1.348 μέλη

ΑΡΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ? 26 μέλη

ΑΜΕΣΗ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ 684 μέλη

Άρση βουλευτικής ασυλίας. 926 μέλη

ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ 32 μέλη

ΑΡΣΗ ΑΣΥΛΙΑΣ ΤΩΝ ΒΟΛΕΥΤΩΝ 16 μέλη

ΑΡΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ!ΝΑ ΚΑΘΙΣΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΤΟ ΣΚΑΜΝΙ 876 μέλη

ΑΡΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ-ΙΣΟΝΟΜΙΑ ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑ 2 μέλη

Άρση βουλευτικής ασυλίας15 μέλη

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ 10 μέλη

Άρση της βουλευτικής ασυλίας τώρα! 358 μέλη

ΑΡΣΗ ΤΙΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΗΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ 50 μέλη

ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ 4 μέλη

Άρση ασυλίας των βουλευτών τώρα!!!191 μέλη

ΑΠΑΙΤΩ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ και νομο ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ 33 μέλη

Αρση του θεσμού της ασυλίας των βουλευτών στην Ελλάδα. Ισονομία επι τέλους! 62 μέλη

ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΩΡΑ!2 μέλη

ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΩΡΑ….ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ 35 μέλη

Ποθεν εσχες στα λαμογια της πολιτικης, οτι δεν δικαιολογητε….κατασχετε .: 50 people like this.

5.000.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ. »ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ» 230 μέλη

LAIKO’ POTHEN ESKEΣ2 μέλη

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ «ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ».ΦΥΛΑΚΗ ΟΙ ΜΙΖΑΔΟΡΟΙ ΤΩΡΑ.2.115 μέλη

ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΕΙ ΤΟ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΑΥΣΤΗΡΑ 79 μέλη

ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ 176 μέλη

ΑΥΣΤΗΡΟ «ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ» Σ’ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ 48 μέλη

Πόθεν έσχες εδώ και τώρα.:   35 μέλη

Αναλυτικό πόθεν έσχες και για τους πολίτικους τώρα!!!! 85 μέλη

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ 50 ΓΙΑ ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΕΥΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ:          32 μέλη

Κατάργηση του Βουλευτικού Ασύλου ΤΩΡΑ!Πόθεν Έσχες στους Υπουργούς! 134 μέλη

ΔΗΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ/ΠΟΛΙΤΕΥΤΩΝ :34 μέλη

ΝΑ ΜΠΟΥΝΕ ΦΥΛΑΚΗ ΟΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ (5.808 people like this.)

ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΦΥΛΑΚΗ ΟΣΟΙ «ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ» ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ..!!!! (11.748 people like this.)

Να Τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι πολιτικοί ΤΩΡΑ!!! (1.257 people like this.)